| |
| Państwo | |
|---|---|
| Siedziba | |
| Adres |
ul. prof. Michała Życzkowskiego 23 Budynek SSE4 |
| Data powstania |
1993[1] |
| Forma prawna | |
| Prezes |
Jarosław Mikos |
| Przewodniczący rady nadzorczej |
Elżbieta Filipiak |
| Udziałowcy | |
| Nr KRS | |
| Zatrudnienie |
5000 (2026)[2] |
| Dane finansowe (2025) | |
| Przychody |
1714 mln zł (2025)[2] |
Położenie na mapie Krakowa  | |
Położenie na mapie Polski  | |
Położenie na mapie województwa małopolskiego  | |
 50°04′35,5530″N 19°59′40,4317″E/50,076542 19,994564
| |
| Strona internetowa | |
Comarch SA – jedna z największych polskich spółek informatycznych z siedzibą w Krakowie założona w 1993 przez profesora Akademii Górniczo-Hutniczej Janusza Filipiaka i jego dwunastu studentów[3].
Firma należy do największych przedsiębiorstw IT w Polsce i świadczy usługi z zakresu systemów planowania zasobów przedsiębiorstwa (ERP), elektronicznej wymiany danych (EDI), globalnej zgodności z przepisami dotyczącymi wymiany faktur elektronicznych, architektury i bezpieczeństwa teleinformatycznego, outsourcingu, rozwiązań CRM i wsparcia sprzedaży, komunikacji elektronicznej, Business Intelligence oraz usług chmurowych.
Comarch specjalizuje się w wymianie danych i zarządzaniu dokumentami, wspierając zgodność z przepisami B2B i B2G w ponad 60 krajach oraz obsługując m.in. sektor telekomunikacyjny, finansowy, handlu detalicznego i usług.
Według stanu na koniec 2025 Comarch zatrudniał ponad 5000 osób, w 69 biurach w 31 krajach[4].
Nazwa spółki jest pochodną od computer architecture[5].
Do 2023 Janusz Filipiak wraz z żoną Elżbietą Filipiak (przewodniczącą rady nadzorczej) byli głównymi akcjonariuszami spółki i posiadane przez nich udziały dawały 2/3 głosów na walnym zgromadzeniu akcjonariuszy.
Od 2024 roku Comarch znajduje się w portfelu funduszu CVC Capital Partners – wiodącej światowej firmy private equity.
W kwietniu 2026 roku Comarch opublikował raport roczny za rok 2025, zatytułowany „Comarch’s Guidebook to the AI Era”, w którym wskazano na strategiczną transformację spółki w kierunku rozwiązań opartych na sztucznej inteligencji oraz realizację planu budowania wartości. Pod względem finansowym Grupa Comarch odnotowała w 2025 roku przychody ze sprzedaży na poziomie 1714 mln zł oraz rekordowy wynik EBITDA wynoszący 381 mln zł. Wartość zakontraktowanych zamówień osiągnęła poziom 1935 mln zł[4].
Przedsiębiorstwo koncentruje się na działalności w następujących sektorach:
Comarch oferuje chmurową platformę SaaS (Software as a Service) do elektronicznej wymiany danych (EDI) i e-fakturowania, zaprojektowaną w celu zapewnienia zgodności z globalnymi przepisami podatkowymi i prawnymi. Platforma obsługuje wymianę dokumentów B2G, B2B i B2C.
Jako certyfikowany Punkt Dostępowy Peppol[7], Comarch umożliwia wymianę dokumentów z europejskimi jednostkami administracji publicznej i sieciami międzynarodowymi. Rozwiązanie firmy integruje się z różnymi krajowymi platformami e-fakturowania, takimi jak KSeF (Polska), Chorus Pro (Francja) i SDI (Włochy).
W 2024 roku Comarch został uznany za „Lidera” w raporcie IDC MarketScape: European Compliant E-Invoicing Vendor Assessment[8]. Z usług EDI i e-fakturowania firmy korzystają najwięksi globalni detaliści i producenci, w tym Unilever[9], BIC[10] i Metro Digital[11].
Platforma Comarch Loyalty Marketing jest przeznaczona m.in. dla sektorów handlu, telekomunikacji oraz finansów. W 2025 roku rozwiązanie to zostało uwzględnione w raporcie analitycznym The Forrester Wave™: Loyalty Platforms[12], otrzymując tytuł „Strong Performer”. Według raportu, platforma charakteryzuje się wykorzystaniem automatyzacji i modułowej architektury.
Rozwijany od 1993 roku dział spółki zajmujący się dostarczaniem oprogramowania dla szeroko pojętego sektora łączności. Głównym obszarem działalności jest produkcja systemów wsparcia operacyjnego i biznesowego, wykorzystywanych do zarządzania sieciami telekomunikacyjnymi, infrastrukturą krytyczną i satelitarną, systemami logistycznymi oraz łącznością w sektorze użyteczności publicznej. [4]
Rozwiązania sektora wykorzystywane są przez operatorów telekomunikacyjnych, takich jak Deutsche Telekom, Vodafone[13], Orange[14], e&, KPN[15], du[16] czy LG U+[17]. Działalność i rozwiązania działu Comarch Communications w tym obszarze były uwzględniane w raportach firm analitycznych (m.in. Gartner, IDC, Berg Insight) oraz wyróżniane nagrodami branżowymi (m.in. TM Forum Catalyst Awards, Asian Telecom Awards).
W skład grupy kapitałowej Comarch wchodzą oddziały zagraniczne (m.in. oddział w Dreźnie spółki Comarch AG z siedzibą Monachium). Spółka rozwija się organicznie i otwiera spółki w krajach, gdzie rozpoczyna działalność. W 2014 otworzył biura w Chile i Hiszpanii. W 2015 powstały spółki w Malezji, w Szwecji i we Włoszech, w 2016 roku dołączyły spółki z Argentyny, Kolumbii i Peru, a 2017 działalność rozpoczęły oddziały w Arabii Saudyjskiej. Rozwój działalności Grupy za granicą przekłada się na wzrost sprzedaży eksportowej. W 2016 roku Comarch wyeksportował własne produkty i usługi o wartości 661,1 mln złotych, co stanowi prawie 60 proc. całości przychodów.
27 kwietnia 2012 Comarch zakupił 100% udziałów spółki Esaprojekt.
21 lipca 2015 Comarch objął 42,5% udziałów amerykańskiej spółki Thanks Again LLC wyspecjalizowanej w rozwiązaniach lojalnościowych i systemach CRM[18].
4 kwietnia 2017 Comarch objął 100 proc. udziałów polskiej spółki Geopolis[19].
Od 2024 roku Comarch znajduje się w portfelu funduszu CVC Capital Partners – wiodącej światowej firmy private equity.
8 grudnia 2024 r. w trakcie Nadzwyczajnego Walnego Zgromadzenia akcjonariusze przegłosowali uchwałę o wycofaniu akcji Comarch S.A. z obrotu giełdowego[20]. Z dniem 26 marca 2025 roku Comarch S.A. przestał być spółką publiczną, zgodnie z decyzją Komisji Nadzoru Finansowego z dnia 7 marca 2025 roku[21].
Spółka jest lub była sponsorem klubów sportowych:
Comarch jest również oficjalnym sponsorem skialpinisty i himalaisty Andrzeja Bargiela oraz organizowanych przez niego wypraw wysokogórskich w ramach projektu Hic Sunt Leones, w tym wyprawy Everest Ski Challenge. Bargiel jako pierwszy człowiek w historii wszedł na K2 i zjechał z jego wierzchołka na nartach do bazy głównej, nie korzystając z dodatkowego tlenu[26].
A ponadto:
