 Dick Cheney (2004) | |
| Pełne imię i nazwisko |
Richard Bruce Cheney |
|---|---|
| Data i miejsce urodzenia |
30 stycznia 1941 |
| Data i miejsce śmierci |
3 listopada 2025 |
| 46. wiceprezydent Stanów Zjednoczonych | |
| Okres |
od 20 stycznia 2001 |
| Przynależność polityczna | |
| Druga dama | |
| Poprzednik | |
| Następca | |
| 17. Sekretarz obrony Stanów Zjednoczonych | |
| Okres |
od 21 marca 1989 |
| Poprzednik | |
| Następca | |
| Szef personelu Białego Domu | |
| Okres |
od 21 listopada 1975 |
| Poprzednik | |
| Następca | |
| Pełniący obowiązki prezydenta Stanów Zjednoczonych | |
| Okres |
od 29 czerwca 2002 |
| Okres |
od 21 lipca 2007 |
| |
| Odznaczenia | |
| |
Dick Cheney, właśc. Richard Bruce Cheney (ur. 30 stycznia 1941 w Lincoln, Nebraska, zm. 3 listopada 2025[1] w McLeanie, Wirginia) – amerykański polityk, 46. wiceprezydent Stanów Zjednoczonych w latach 2001–2009 z ramienia Partii Republikańskiej, w 2002 i 2007 pełniący obowiązki prezydenta Stanów Zjednoczonych.
17. sekretarz obrony Stanów Zjednoczonych w latach 1989–1993, szef personelu Białego Domu w latach 1975–1977.
W 1959 dostał stypendium na Uniwersytecie Yale, ale nie ukończył tam studiów. Ponownie rozpoczął studia na Uniwersytecie Wyoming, gdzie uzyskał dyplom magistra nauk politycznych w 1966.
Rozpoczął karierę polityczną w 1969 w administracji prezydenta Nixona. Do 1976 służył na różnych stanowiskach w Białym Domu, zostając szefem personelu podczas urzędowania prezydenta Forda. W 1978 wybrany do Kongresu, gdzie służył przez pięć kadencji do 1989.
Jako kongresmen głosował m.in. przeciwko poprawce w sprawie równouprawnienia, przeciwko finansowaniu programu równych szans dla dzieci w wieku przedszkolnym z ubogich rodzin Head Start i przeciwko rezolucji Izby nawołującej rząd RPA do uwolnienia z więzienia Nelsona Mandeli.
Od marca 1989 do stycznia 1993 był sekretarzem obrony w administracji George’a Busha. Pełnił te obowiązki podczas amerykańskiej interwencji w Panamie w 1989 i podczas wojny w Zatoce Perskiej w 1991.
Między 1993 a 2001 pracował w sektorze prywatnym, będąc m.in. dyrektorem generalnym koncernu naftowego Halliburton, prowadzącego interesy m.in. z Birmą i Irakiem.
W lipcu 2000 podczas prezydenckiej kampanii wyborczej George W. Bush mianował go jako swojego kandydata na wiceprezydenta. Po zwycięstwie w wyborach objął urząd 20 stycznia 2001.
29 czerwca 2002, zgodnie z postanowieniami 25. poprawki do konstytucji George W. Bush w związku z poddaniem się badaniom lekarskim realizowanym pod narkozą, między 7:09 a 9:24 przekazał mu pełnienie obowiązków prezydenta USA[2]. Ponownie pełnił obowiązki prezydenta z tego samego powodu 21 lipca 2007 między 7:16 a 9:21[3].
27 stycznia 2005 gościł w Polsce, reprezentując Stany Zjednoczone podczas uroczystości upamiętniających 60. rocznicę wyzwolenia przez Armię Czerwoną niemieckiego nazistowskiego obozu koncentracyjnego Auschwitz-Birkenau.
Wraz z Bushem wygrał kolejną kadencję w wyborach 2 listopada 2004. Sprawował urząd do 20 stycznia 2009. Oświadczył, że nie ma już dalszych ambicji politycznych i nie będzie w przyszłości kandydował na prezydenta.
Zmarł 3 listopada 2025 w wieku 84 lat w McLeanie w stanie Wirginia[4][5].
|
| Prezydent | |
|---|---|
| Wiceprezydent | |
| Szefowie departamentów |
|
| Pozostali członkowie gabinetu |
|
| Prezydent | |
|---|---|
| Wiceprezydent | |
| Szefowie departamentów |
|
| Pozostali członkowie gabinetu |
|
