 Dwayne Murphy jako trener pierwszej bazy w Toronto Raptors. | |||||||||
| środkowozapolowy | |||||||||
| Pełne imię i nazwisko |
Dwayne Keith Murphy | ||||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Data i miejsce urodzenia |
18 marca 1955 | ||||||||
| Odbijał |
lewą | ||||||||
| Rzucał |
prawą | ||||||||
| Debiut |
8 kwietnia 1978 | ||||||||
| Ostatni występ |
1 października 1989 | ||||||||
| Statystyki | |||||||||
| Średnia uderzeń |
0,246 | ||||||||
| Home runy |
166 | ||||||||
| Uderzenia |
1069 | ||||||||
| RBI |
609 | ||||||||
| Kariera klubowa | |||||||||
| |||||||||
Dwayne Keith Murphy (ur. 18 marca 1955) – amerykański baseballista, który występował na pozycji środkowozapolowego.
W czerwcu 1973 został wybrany w 15. rundzie draftu przez Oakland Athletics i początkowo występował w klubach farmerskich tego zespołu, między innymi w Chattanooga Lookouts, reprezentującym poziom Double-A[1][2]. W Major League Baseball zadebiutował 8 kwietnia 1978 w meczu przeciwko California Angels[1].
Jako zawodnik Athletics sześciokrotnie był wyróżniany spośród zapolowych otrzymując Złotą Rękawicę. W marcu 1989 podpisał kontrakt z Detroit Tigers, zaś rok później z Philadelphia Phillies, w którym zakończył zawodniczą karierę[1].
W późniejszym okresie był członkiem sztabu szkoleniowego w Arizona Diamondbacks, z którym w 2001 wygrał World Series i w Toronto Blue Jays[3]. W październiku 2013 zakończył karierę trenerską[4].
| Nagroda/wyróżnienie | Lata | Źródło |
|---|---|---|
| 6× Gold Glove Award | 1980, 1981, 1982, 1983, 1984, 1985 | [1] |
