 Ed Lay na koncercie zespołu Editors podczas festiwalu Deichbrand 2018 | |
| Imię i nazwisko |
Edward Owen Lay |
|---|---|
| Data i miejsce urodzenia |
20 lutego 1981 |
| Instrumenty | |
| Gatunki |
rock alternatywny, indie rock, post-punk revivial, indietronica[1] |
| Zawód | |
| Aktywność |
od 2003 |
| Wydawnictwo | |
| Zespoły | |
| Editors (od 2003) | |
Ed Lay (ur. 20 lutego 1981 w Ipswich[2][3]) – brytyjski perkusista, od 2003 roku członek zespołu rockowego Editors.
Dorastał w Ipswich, gdzie uczęszczał do Northgate High School[4]. Na perkusji zaczął grać w orkiestrze marszowej, a gdy chodził do liceum próbował też swoich sił na gitarze[5]. W tym czasie grał m.in. w grupie Mantilla. Po ukończeniu szkoły pracował przez rok w Customs & Excise, po czym rozpoczął studia[4] z technologii muzycznej na Uniwersytecie Staffordshire[2]. Na studiach poznał Toma Smitha, Chrisa Urbanowicza i Russella Leecha, późniejszych członków grupy Editors[4].
W 2003 roku został członkiem zespołu Snowfield (od 2004 roku Editors), zastępując jako perkusistę Gerainta Owena. Wszyscy członkowie zespołu po ukończeniu studiów jesienią 2003 roku przenieśli się do Birmingham, aby działać w zespole na pełen etat[6].
Z zespołem wydał wszystkie jego albumy studyjne: w 2005 roku The Back Room, dwa lata później An End Has a Start, w 2009 roku In This Light and On This Evening, w 2013 roku The Weight of Your Love, dwa lata później In Dream, w 2018 roku Violence i cztery lata później EBM[1].
W sierpniu 2013 roku zaczął używać instrumentów firmy Sonor[7], a w związku z nagraniem albumu EBM do swojego instrumentarium dołożył perkusję elektroniczną[8].
