Flautando (flautato) – technika artykulacyjna podczas gry na instrumentach smyczkowych polegająca na smyczkowaniu przez pocieranie struny za pomocą smyczka na tyle lekko, aby osiągnąć miękkie brzmienie podobne do barwy dźwięku fletu (stąd pochodząca z języka włoskiego nazwa flautando).
Osiągane jest najczęściej przez pochylenie smyczka tak, aby tylko część włosia miała kontakt ze strunami. Często dla uzyskania efektu flautando używa się dodatkowo techniki
sul tasto.
Niezamierzone flautando powstaje wskutek usztywnienia
mięśni obręczy kończyny górnej instrumentalisty lub prowadzenia smyczka w stosunku do strun pod kątem innym niż
prosty. Problemy te występują często u młodych muzyków i wymagają korekty aparatu gry
[potrzebny przypis].
Flautando jest także oznaczeniem wykonawczym, umieszczanym w notacji muzycznej, nakazującym grę w ten właśnie sposób. Odwoływane jest przez ordinario.
Zobacz też
Bibliografia
- Ulrich Michels: Atlas muzyki Tom I. Warszawa: Prószyński i S-ka, 2002, s. 73. ISBN 83-7255-085-9.
