| |
| Właściwości chemiczne i fizyczne | |
| Skład chemiczny |
zasadowy glinokrzemian potasu i magnezu (KMg3(OH, F)2AlSi3O10) |
|---|---|
| Twardość w skali Mohsa |
2–2,5 |
| Przełam |
nierówny, blaszkowy |
| Łupliwość |
doskonała |
| Układ krystalograficzny |
jednoskośny |
| Gęstość |
2,75–2,97 g/cm³ |
| Właściwości optyczne | |
| Barwa |
żółta, czerwonobrązowa |
| Rysa |
biała |
| Połysk |
perłowy, metaliczny |
Flogopit – pospolity minerał skałotwórczy z gromady krzemianów zaliczany do grupy mik.
Tworzy pokaźnych rozmiarów kryształy tabliczkowe lub płytkowe podobne do biotytu, jednak od niego jaśniejsze. Jest giętki, sprężysty, przezroczysty. Często zawiera igiełkowe wrostki rutylu. Wykazuje obecność baru, żelaza, manganu, chromu.
Stanowi składnik różnych skał metamorficznych i magmowych. Często powstaje w wyniku procesów hydrotermalnych i metasomatycznych. Współwystępuje z: kalcytem, dolomitem, diopsydem, antofyllitem, chlorytem. Występuje w utworach pneumatolitycznych, pegmatytach.
Miejsca występowania: Finlandia – Pargas, Szwecja – Aker, Szwajcaria – Campolungo, Włochy – Fassata, Novara, Crevola Kanada – ogromne kryształy z Sydenham w Ontario, Madagaskar, Rosja, Czechy – Hermanov (słynne hermanowskie kule), Rosja – okolice Jeziora Bajkał, Tommot na Płaskowyżu Ałdańskim, Kowdor na Półwyspie Kolskim (największe dotąd znalezione kryształy), Ural (ujednoznacznienie), Brazylia – Minas Gerais.
W Polsce – znany z Dolnego Śląska – okolice Strzelina, Góry Izerskie, Góry Złote, Masyw Śnieżnika.
podobne jak muskowitu:
