Fluorek potasu

Fluorek potasu
Nazewnictwo
	Nomenklatura systematyczna (IUPAC)
konst.	fluorek potasu
	Ogólne informacje
	Charakterystyka fizyczna
	bezbarwne kryształy lub biały albo prawie biały, rozpływający się, krystaliczny proszek
Wzór chemiczny	KF
• zapis Hilla	FK
Masa molowa	58,10 g/mol
	Identyfikacja
Numer CAS	7789-23-3; 13455-21-5 (dihydrat)
PubChem	522689
InChI
	InChI=1S/FH.K/h1H;/q;+1/p-1
	InChIKey
	NROKBHXJSPEDAR-UHFFFAOYSA-M
Właściwości
	Gęstość
	2,48 g/cm³; ciało stałe
	Rozpuszczalność w wodzie
	102 g/100 g
	w innych rozpuszczalnikach
	etanol: praktycznie nierozpuszczalny
Temperatura topnienia	858 °C
Temperatura wrzenia	1502 °C
Temperatura rozkładu	41 °C (dihydrat)
Budowa
Układ krystalograficzny	regularny (bezwodny); jednoskośny (dihydrat)
Moment dipolowy	(8,585 ± 0,003) D
Niebezpieczeństwa
	Globalnie zharmonizowany system; klasyfikacji i oznakowania chemikaliów
	Niebezpieczeństwo
Zwroty H	H301, H311, H331
Zwroty P	P261, P280, P301+P330+P331+P310, P302+P352+P312, P304+P340+P311, P403+P233
Numer RTECS	TT0705000
Dawka śmiertelna	LD50 245 mg/kg (szczur, doustnie)
	Podobne związki
Inne aniony	KCl, KI, KBr
Inne kationy	NaF, LiF, RbF, CsF
	Jeżeli nie podano inaczej, dane dotyczą; stanu standardowego (25 °C, 1000 hPa)
	Więcej identyfikatorów i właściwości może znajdować się w Wikidanych
	Multimedia w Wikimedia Commons

Fluorek potasu, KF – nieorganiczny związek chemiczny z grupy fluorków, sól potasowa kwasu fluorowodorowego. Wodne roztwory KF trawią szkło poprzez tworzenie rozpuszczalnych fluorokrzemianów.

Otrzymywanie

Fluorek potasu można otrzymać przez rozpuszczenie węglanu potasu w nadmiarze kwasu fluorowodorowego. Po odparowaniu roztworu wydzielają się kryształy wodorofluorku potasu, KHF₂, który po ogrzaniu daje fluorek potasu:

K₂CO₃ + 4HF → 2KHF₂ + CO₂↑ + H₂O

KHF₂ → KF + HF↑

Procesu nie można prowadzić w naczyniach szklanych lub porcelanowych. Można stosować niektóre tworzywa sztuczne odporne na wysoką temperaturę lub sprzęt platynowy.

Zastosowanie

W chemii organicznej fluorek potasu może być wykorzystywany jako źródło jonów fluorkowych do konwersji chlorowęglowodorów do fluorowęglowodorów^[5]. W reakcjach tego typu stosuje się zazwyczaj rozpuszczalniki polarne, takie jak dimetyloformamid, glikol etylenowy lub dimetylosulfotlenek^[6].

Zagrożenia

Podobnie jak inne źródła jonu fluorkowego, fluorek potasu jest trujący. Jest szkodliwy przy wdychaniu i spożyciu. Jest silnie żrący i kontakt ze skórą może spowodować poważne oparzenia.

Przypisy

↑ ^a ^b Farmakopea Polska X, Polskie Towarzystwo Farmaceutyczne, Warszawa: Urząd Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych, 2014, s. 4276, ISBN 978-83-63724-47-4, OCLC 903979769 .
↑ ^a ^b Potassium fluoride. WebElements. (ang.).
↑ ^a ^b ^c ^d ^e ^f ^g ^h CRC Handbook of Chemistry and Physics, William M.W.M. Haynes (red.), wyd. 95, Boca Raton: CRC Press, 2014, s. 4-82, 9-53, ISBN 978-1-4822-0867-2, OCLC 911557441 (ang.).
↑ ^a ^b Potassium fluoride (nr 449148) – karta charakterystyki produktu Sigma-Aldrich (Merck) na obszar Polski. [dostęp 2016-02-19].
↑ A.I. Vogel, J. Leicester, W.A.T. Macey. n-Hexyl Fluoride. „Org. Synth.”. 36, s. 40, 1956. DOI: 10.15227/orgsyn.036.0040.
↑ Q. Han, H.-Y. Li: Potassium Fluoride. W: Encyclopedia of Reagents for Organic Synthesis. New York: John Wiley & Sons, 1995. DOI: 10.1002/047084289X.rp214.

[FPX-1] Farmakopea Polska X, Polskie Towarzystwo Farmaceutyczne, Warszawa: Urząd Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych, 2014, s. 4276, ISBN 978-83-63724-47-4, OCLC 903979769 .

[WebElements-2] Potassium fluoride. WebElements. (ang.).

[CRC-3] ↑ ^a ^b ^c ^d ^e ^f ^g ^h CRC Handbook of Chemistry and Physics, William M.W.M. Haynes (red.), wyd. 95, Boca Raton: CRC Press, 2014, s. 4-82, 9-53, ISBN 978-1-4822-0867-2, OCLC 911557441 (ang.).

[SA-4] Potassium fluoride (nr 449148) – karta charakterystyki produktu Sigma-Aldrich (Merck) na obszar Polski. [dostęp 2016-02-19].

[Vogel-5] A.I. Vogel, J. Leicester, W.A.T. Macey. n-Hexyl Fluoride. „Org. Synth.”. 36, s. 40, 1956. DOI: 10.15227/orgsyn.036.0040.

[Han-6] Q. Han, H.-Y. Li: Potassium Fluoride. W: Encyclopedia of Reagents for Organic Synthesis. New York: John Wiley & Sons, 1995. DOI: 10.1002/047084289X.rp214.

[1]

[2]

[3]

[4]

[5]

[6]

1. Wodoru i litowców	HF LiF NaF KF RbF CsF
2. Berylowców	BeF₂ MgF₂ CaF₂ SrF₂ BaF₂ RaF₂
3. Skandowców	ScF₃ YF₃ LaF₃ AcF₃
Lantanowców	CeF₃ CeF₄ PrF₂ PrF₃ PrF₄ NdF₃ PmF₃ SmF₂ SmF₃ EuF₂ EuF₃ GdF₃ TbF₃ TbF₄ DyF₃ HoF₃ ErF₃ TmF₃ YbF₂ YbF₃ LuF₃
Aktynowców	ThF₄ PaF₄ PaF₅ UF₃ UF₄ UF₅ UF₆ UO₂F₂ NpF₃ NpF₄ NpF₆ PuF₃ PuF₄ PuF₆ AmF₃ AmF₄ CmF₃ CmF₄ BkF₃ BkF₄ CfF₃ CfF₄ EsF₃ EsF₄
4. Tytanowców	TiF₃ TiF₄ ZrF₄ HfF₄
5. Wanadowców	VF₃ VF₄ VF₅ VOF₃ NbF₄ NbF₅ TaF₅
6. Chromowców	CrF₂ CrF₃ CrF₄ CrF₅ CrF₆ CrO₂F₂ MoF₅ MoF₆ WF₄ WF₅ WF₆
7. Manganowców	MnF₂ MnF₃ MnF₄ TcF₆ ReF₆ ReF₇
8. Żelazowców	FeF₂ FeF₃ RuF₆ OsF₆
9. Kobaltowców	CoF₂ CoF₃ RhF₆ IrF₄ IrF₅ IrF₆ IrF₇
10. Niklowców	NiF₂ NiF₃ PdF₂ PdF₃ (Pd[PdF₆]) PdF₄ PdF₆ PtF₄ PtF₆
11. Miedziowców	CuF CuF₂ Ag₂F AgF AgF₂ AgF₃ AuF AuF₃ AuF₅ AuF₇ (AuF₅·F₂)
12. Cynkowców	ZnF₂ CdF₂ Hg₂F₂ HgF₂ HgF₄
13. Borowców	BF B₂F₄ BF₃ AlF AlF₃ GaF GaF₃ InF InF₃ TlF TlF₃
14. Węglowców	CF CF₄ C₂F₆ PFC SiF₄ GeF₂ GeF₄ SnF₂ SnF₄ PbF₂ PbF₄
15. Azotowców	N₂F₂ NF₃ NH₄F NOF PF₃ PF₅ POF₃ AsF₃ AsF₅ SbF₃ SbF₅ BiF₃ BiF₅
16. Tlenowców	OF₂ O₂F₂ O₃F₂ S₂F₂ SF₂ SF₄ SF₆ S₂F₁₀ SOF₂ SO₂F₂ Se₂F₂ SeF₂ SeF₄ SeF₆ SeO₂F₂ TeF₄ TeF₆ PoF₂ PoF₄ PoF₆
17. Fluorowców	ClF ClF₃ ClF₅ BrF BrF₃ BrF₅ IF IF₃ IF₅ IF₇
18. Helowców	HArF KrF₂ KrF₄ XeF₂ XeF₄ XeF₆ RnF₂ RnF₆