 Karykatura kompozytora w czasopiśmie Vanity Fair, 1904 | |
| Imię i nazwisko |
John Frederick Bridge |
|---|---|
| Data i miejsce urodzenia | |
| Data i miejsce śmierci | |
| Gatunki | |
| Zawód |
kompozytor, organista, dyrygent, publicysta, pedagog |
| Odznaczenia | |
| |
Sir John Frederick Bridge (ur. 5 grudnia 1844 w Oldbury, zm. 18 marca 1924 w Londynie[1]) – angielski kompozytor, organista, dyrygent, publicysta[1] oraz pedagog[2].
Brat Josepha Coxa Bridge’a (1853–1929), również kompozytora i organisty[1]. Kształcił się w latach 1863–1867 u Johna Hopkinsa i Johna Gossa[1]. Od 1867 roku członek Royal College of Organists[1]. Był organistą Holy Trinity Church w Oksfordzie (1865–1869), katedry w Manchesterze (1874–1875) oraz Opactwa westminsterskiego (1875–1882 drugi organista, 1882–1918 pierwszy organista)[2]. Bachelor of Music (1868) i Doctor of Music (1874) Uniwersytetu Oksfordzkiego[1]. W latach 1869–1874 wykładowca Owen’s College w Manchesterze[1], a od 1890 roku Royal College of Music w Londynie[1]. Od 1896 do 1921 roku dyrygował Royal Choral Society[1].
W 1897 roku otrzymał tytuł szlachecki[2]. Kawaler (1901) i komandor (1910) Królewskiego Orderu Wiktoriańskiego[2].
Komponował kantaty (m.in. Boadicea 1882 i Callirrhoë 1882), oratoria (m.in. Mount Moriah 1874 i Repentance of Nineveh 1890), hymny, ballady, pieśni, anthemy[1]. Będąc organistą Opactwa westminsterskiego uczestniczył jako organizator przy historycznych wydarzeniach, m.in. jubileuszach panowania królowej Wiktorii (1887 i 1897), koronacjach Edwarda VII (1901) i Jerzego V (1910), a także obchodach 200-lecia śmierci Henry’ego Purcella[1][2].
