| Data i miejsce urodzenia | |
|---|---|
| Data i miejsce śmierci | |
| Dziedzina sztuki | |
| Odznaczenia | |
| |
Helena Chłopek z domu Świtałówna (ur. 4 kwietnia 1917 w Rozalinie, zm. 18 listopada 2007 w Chrzanowie) – polska poetka i autorka opowiadań. W swojej twórczości inspirowała się folklorem, przyrodą, tradycjami wiejskimi, religią.
Zadebiutowała pod panieńskim nazwiskiem w roku 1936 w tygodniku „Niedziela”. Bogaty zbiór własnych rękopisów utraciła w pożarze po wybuchu II wojny światowej. Wysiedlona z Rozalina w 1940, zamieszkała wraz z mężem w Chrzanowie. Przez wiele lat, obciążona wieloma obowiązkami, pisała jedynie do szuflady[1].
W roku 1971 powróciła do pisarstwa wiążąc się z żywiecką Grupą Literacką „Gronie”. Jej wiersze i opowiadania ukazywały się m.in. w pismach: „Zielony Sztandar”, „Kamen”, „Niedziela”, „Gość Niedzielny”, „Karta Groni”, „Przewodnik Katolicki”, „Za i Przeciw”[1].
Należała do Stowarzyszenia Twórców Ludowych w Lublinie i Grupy Twórczej „Cumulus” w Chrzanowie.
