| Rok założenia | |
|---|---|
| Pochodzenie | |
| Gatunek | |
| Aktywność |
1988–2003, 2026 |
| Wydawnictwo |
S.P. Records |
| Powiązania |
Deuter, Kultura, Izrael, Armia, Moskwa, Ahimsa, Maleo Reggae Rockers, 2Tm2,3, Acid Drinkers, Arka Noego, Flapjack |
| Strona internetowa | |
Houk – polska grupa muzyczna istniejąca w latach 1988–2003, grająca muzykę z pogranicza hard rocka, grunge, reggae i hardcore punk.
Zespół powstał w 1988 na gruzach formacji Deuter i początkowo nosił nazwę Houk Howgh. W składzie znaleźli się członkowie grup Deuter, Kultura, Izrael, Armia, Moskwa: gitarzysta Robert Sadowski, Tadeusz Kaczorowski, Piotr „Fala” Falkowski oraz wokalista Zbigniew Bieniak. Jesienią 1989 Bieniak opuścił skład, a jego miejsce zajął Dariusz Malejonek.
Od początku Houk grał dużą liczbę koncertów, w Polsce (m.in. w warszawskich pubach) i za granicą (w Berlinie Zachodnim na ulicach). Ważny był występ na Festiwalu w Jarocinie w 1990. Jak przyznał Malejonek nazwa grupy nie ma nic wspólnego z angielskim słowem Hawk (czyt. hołk). Po latach, w 2016 potwierdził jednak, że przyjęcie nazwy Houk miało poniekąd indiańskie konotacje[1].
Pierwsza płyta pt. Soul Ammunition, nagrana w ciągu czterech dni w studio Złota Skała Roberta Brylewskiego, ukazała się w 1992. Redakcja miesięcznika „Tylko Rock” uznała Houk za debiut roku. W 1993 zespół wystąpił na targach muzycznych Midem '93 w Cannes. Była to nagroda za zajęcie pierwszego miejsca w plebiscycie słuchaczy Radio France Internationale. Występ ten rejestrowała i kilkukrotnie emitowała stacja MTV.
Kolejna płyta – koncertowa Natural Way (Full Noize) wydana została się w 1993. Był to zapis koncertu zarejestrowanego 21 stycznia 1993 w warszawskim klubie Riviera Remont. Płyta zawierała m.in. covery piosenek Jimiego Hendriksa, Iggy’ego Popa, T. Rex.
W lutym 1993 Houk został zaproszony przez fińskiego reżysera Mikę Kaurismäkiego na światową premierę filmu pt. Ostatnia granica (ang. The Last Border). W filmie tym jako utwór tytułowy wykorzystana została kompozycja „Soul Ammunition II”. Po premierze grupa zagrała krótką trasę koncertową po Finlandii. Fragmenty filmu wykorzystano później w teledysku do utworu „Transmission Into Your Heart”. 21 lutego 1994 ukazała się płyta pt. Transmission Into Your Heart. Płytę promował teledysk do utworu tytułowego.
W grudniu 1993 zespół opuścił Robert Sadowski, którego zastąpił Artur Affek (wcześniej Zgoda). W sierpniu 1994 Malejonek zdecydował o rozwiązaniu składu i podjęciu współpracy z muzykami zespołu Ahimsa, którymi byli Paweł „Gruby” Krawczyk, Mirosław „Miro” Grewiński, Tomasz „Bolek” Sierajewski oraz Tomasz „Tomik” Grewiński.
Houk uznawany za czołowy zespół polskiej sceny alternatywnej i grunge grał jako support dla kilku gwiazd zagranicznych, m.in. New Model Army, Bad Brains, Clawfinger. 20 listopada 1995 odbyła się premiera płyty Generation X, którą promował teledysk do utworu „Pieniądz”. Nakręcono także obrazy do utworów „Wstań”, „Woman” (wykorzystano w nim fragmenty filmu Kaurismäkiego pt. Stan gotowości (ang. Condition red) oraz „Żyję w tym mieście”. Płyta była nominowana do nagrody Fryderyka 1995 w kategorii „Album roku – muzyka alternatywna”.
W drugiej połowie lat 90. Malejonek zaangażował się w działalność solową, m.in. pod szyldem Maleo Reggae Rockers.
Następnie odeszli z grupy bracia Grewińscy (Mirosław wyjechał na stypendium do Niemiec, Mirosław został menadżerem piosenkarki Kayah)[2][3]. W międzyczasie podczas koncertów na perkusji występowali w grupie Beata Kozak[4] i Tomasz Goehs[5], jednak ostatecznie w miejsce obu muzyków do składu zostali przyjęci gitarzysta basowy Sławomir „Slav” Klugman oraz perkusista Maciej „Ślimak” Starosta (równolegle grającego w grupie Acid Drinkers). W tym składzie zespół nagrywał czwarty album studyjny. 26 sierpnia 2000 została wydana ostatnia studyjna płyta zespołu pt. Extra Pan. Jej tytuł nawiązuje do określenia Superman w języku czeskim. Wedle słów Dariusza Malejonka tytułowy utwór był „protest song przeciwko eksperymentom genetycznym, klonowaniu ludzi”[2].
W maju 2003 doszło do kolejnych przetasowań personalnych. Odeszli Paweł Krawczyk (zasilił zespół Hey) i Jan Pęczak. W czerwcu 2003 zespół opuścił Sławomir Klugman, po czym Houk zawiesił działalność koncertową.
28 lipca 2004 nakładem Metal Mind Productions ukazały się wznowienia wszystkich albumów grupy z wyjątkiem Extra Pan. Każda z czterech płyt zawierała dodatkowy materiał audio i video[6].
Pod koniec 2004 Malejonek przyznał, że „w najbliższym czasie nie ma co liczyć na nową płytę tego zespołu”[7]. Jednak poinformował wówczas, iż – mimo braku działalności grupy – „z pierwszym składem Houku, z pierwszych trzech płyt” przygotowywał utwór do filmu dokumentalnego o scenie alternatywnej drugiej połowy lat 80. i pierwszej połowy 90., o ludziach, którzy zginęli tragicznie[8]. Jednakże do nagrania nie doszło z powodu problemów zdrowotnych Sadowskiego[9], który zmarł 25 stycznia 2005[10]
W marcu 2026 zaanonsowano występ Houk w składzie z płyty Generation X na Jarocin Festiwal 2026[11]
|
Skład w latach 1988−1989
|
Skład w latach 1989–1993 |
Skład w 1994:
|
Skład w latach 1994–1998:
|
|
Skład w latach 1998−1999:
|
Skład w latach 2000−2002:
|
Skład w 2004:
|
(Opracowano na podstawie materiału źródłowego[12])
