| |
| Inne nazwy |
Early Bird, Intelsat 1 F-1, S01317 |
|---|---|
| Indeks COSPAR |
1965-028A |
| Państwo | |
| Zaangażowani | |
| Rakieta nośna | |
| Miejsce startu | |
| Orbita (docelowa, początkowa) | |
| Perygeum |
35 746 km |
| Apogeum |
35 819 km |
| Okres obiegu |
1435,9 min |
| Nachylenie |
11,7° |
| Czas trwania | |
| Początek misji |
6 kwietnia 1965 23:47:50 UTC |
| Koniec misji |
1 lipca 1971 |
| Wymiary | |
| Wymiary |
śr 0,71 m × wys. 0,59 m |
| Masa całkowita |
39 kg |
Intelsat 1 – pierwszy w historii komercyjny satelita telekomunikacyjny; amerykański satelita łącznościowy należący do firm Intelsat i Communications Satellite Corp. Pracował przez 4 lata, ponad 2 lata więcej niż pierwotnie planowano. Jego pełnowymiarowy model zawieszony jest w lobby siedziby głównej firmy Intelsat w Waszyngtonie.
Włączony 28 czerwca 1965. Przeprowadził pierwszą planową transoceaniczną transmisję obrazu telewizyjnego. W grudniu 1965 na żywo transmitował wodowanie załogowego statku kosmicznego Gemini 6A.
Satelita został wyłączony w styczniu 1969 roku, ale następnie był kilkukrotnie włączany. W czerwcu 1969 roku transmitował sygnały z Apollo 11, gdy zawiódł atlantycki satelita Intelsata. Wyłączony ponownie w sierpniu 1969. W 1984 roku reaktywowany na krótko z okazji 20-lecia International Telecommunication Satellite Organization. Podobna reaktywacja nastąpiła w 1990, aby uczcić 25. rocznicę wystrzelenia statku. Od tamtej pory pozostaje na orbicie w stanie wyłączonym.
Zbudowany przez Space and Communications Group (oddział firmy Hughes Aircraft) jako pierwsza aplikacja platformy HS-303. Statek stabilizowany obrotowo. Pokryty panelami ogniw słonecznych o łącznej mocy 46 W.
Posiadał dwa transpondery o mocy 6 W i szerokości pasma 50 MHz (pasmo C, EIRP 11,5 dBW), które mogły przekazywać 240 rozmów telefonicznych lub jeden kanał telewizyjny.
Statek przenosił nadajnik radiowy do badań jonosfery.
Pozycja geostacjonarna satelity zmieniała się w czasie:
