| ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
| Data i miejsce urodzenia |
22 stycznia 2004 | |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Dorobek medalowy | ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
| ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
Jenning de Boo (ur. 22 stycznia 2004 w Groningen[1]) – holenderski łyżwiarz szybki, startujący także na torze krótkim, dwukrotny srebrny medalista olimpijski (2026), pięciokrotny medalista mistrzostw świata.
W 2020 wystartował w short tracku na igrzyskach olimpijskich młodzieży w Lozannie, gdzie zajął 16. miejsce na dystansach 500 m[2] i 1000 m[3].
Na rozgrywanych w 2023 mistrzostwach świata juniorów w Inzell zdobył srebrny medal w sprincie drużynowym[4]. W tej samej konkurencji zdobył też srebro na mistrzostwach świata na dystansach w Calgary rok później[5]. W tym samym roku zdobył również srebro na mistrzostwa świata w wieloboju sprinterskim w Inzell, gdzie wyprzedził go tylko Chińczyk Ning Zhongyan[6].
Na mistrzostwach świata na dystansach w Hamar w 2025 roku zdobył złoto na 500 m[7] oraz srebro na 1000 m[8] i w sprincie drużynowym[9].
Zdobył srebrne medale na zimowych igrzyskach olimpijskich w 2026 w Mediolanie i Cortinie d’Ampezzo na dystansach 500 metrów i 1000 metrów, w obu przypadkach przegrywając tylko z Amerykaninem Jordanem Stolzem.
