| |||||||||||||||||||||||
| |||||||||||||||||||||||
| |||||||||||||||||||||||
| Ogólne informacje | |||||||||||||||||||||||
| Charakterystyka fizyczna | |||||||||||||||||||||||
| biały lub prawie biały, krystaliczny proszek[1] | |||||||||||||||||||||||
| Wzór chemiczny |
KIO3 | ||||||||||||||||||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| • zapis Hilla |
IKO3 | ||||||||||||||||||||||
| Masa molowa |
214,00 g/mol | ||||||||||||||||||||||
| Identyfikacja | |||||||||||||||||||||||
| Numer CAS | |||||||||||||||||||||||
| PubChem | |||||||||||||||||||||||
| DrugBank | |||||||||||||||||||||||
| |||||||||||||||||||||||
| |||||||||||||||||||||||
| |||||||||||||||||||||||
| |||||||||||||||||||||||
| Podobne związki | |||||||||||||||||||||||
| Inne aniony | |||||||||||||||||||||||
| Inne kationy |
jodan sodu, jodan magnezu, jodan wapnia, jodan baru, jodan srebra | ||||||||||||||||||||||
| Jeżeli nie podano inaczej, dane dotyczą stanu standardowego (25 °C, 1000 hPa) | |||||||||||||||||||||||
Jodan potasu – związek nieorganiczny związek chemiczny, sól potasowa kwasu jodowego.
Jodan potasu jest białym ciałem stałym, bez zapachu, umiarkowanie rozpuszczalnym w wodzie (4,7 g/100 g H2O). pH jego wodnych roztworów wynosi 5,0–8,0 (50 g/l H2O, 20 °C).
W temperaturze topnienia (560 °C) rozkłada się z wydzieleniem jodu. Ma właściwości utleniające. Reaguje z materiałami łatwopalnymi oraz z reduktorami.
Substancję można otrzymać w reakcji wodorotlenku potasu z kwasem jodowym:
Innym sposobem jest dodanie jodu do gorącego, stężonego roztworu wodorotlenku potasu:
Jodan potasu stosowany jest powszechnie do jodowania soli kuchennej. Jest również stosowany w terapii po wchłonięciu radioaktywnego jodu w celu jego wyparcia z tarczycy. W preparatyce chemicznej używany jest jako utleniacz.
Przy absorpcji toksycznych ilości związku występują zaburzenia żołądkowe, cyjanoza, zapaść i zatrzymanie oddechu.
Po połknięciu następują podrażnienia błon śluzowych ust, gardła, przełyku i dróg pokarmowych. Występuje również ryzyko uszkodzenia oka.
Przy kontakcie substancji z oczami lub skórą należy przemyć je dużą ilością wody. Po spożyciu należy choremu podać dużą ilość wody i spowodować wymioty. Należy również skontaktować się z lekarzem.
