| stan | |||
| |||
| |||
| Państwo | |||
|---|---|---|---|
| Siedziba | |||
| Powierzchnia |
92 km² | ||
| Populacja • liczba ludności |
| ||
| • gęstość |
847,8 os./km² | ||
Położenie na mapie Malezji
| |||
| 5°18′00″N 115°13′12″E/5,300000 115,220000 | |||
| Strona internetowa | |||
Labuan – wyspa u północno-zachodnich wybrzeży Borneo. Wraz z sześcioma mniejszymi wyspami stanowi terytorium federalne Malezji. Zajmuje powierzchnię ok. 91 km², a zamieszkuje je 87,6 tys. mieszkańców (według szacunków z 2008 r.)[1].
Na wyspie rozwinęła się turystyka[2]. Ludność wyspy zajmuje się rybołówstwem oraz uprawą ryżu, kauczukowca, palmy kokosowej, mango, bananów i ananasów[2].
W XIX wieku ważna stacja pośrednia w żegludze między Singapurem i Hongkongiem. W pobliżu wyspy wydobywa się ropę naftową ze złóż podmorskich. Ze względu na korzystne warunki finansowe ważny ośrodek bankowości w tym rejonie świata.[potrzebny przypis]
Aż do czasów brytyjskiej kolonizacji w XIX wieku wyspa była niezamieszkana, ale od XIV wieku[3] do 1846 r. wyspa należała do Sułtanatu Brunei, a później do imperium brytyjskiego jako Kolonia Labuan (od 1907 r. część Straits Settlements)[4].
