| Hrabstwo | |||||
 Dawny gmach rady hrabstwa Middlesex w Londynie, obecnie siedziba Sądu Najwyższego Wielkiej Brytanii | |||||
| |||||
| Państwo | |||||
|---|---|---|---|---|---|
| Kraj | |||||
| Siedziba | |||||
| Data likwidacji |
1965 | ||||
| Populacja (1965) • liczba ludności |
| ||||
Położenie na mapie podziału administracyjnego Anglii z 1890 roku
| |||||
| 51°32′24″N 0°16′12″W/51,540000 -0,270000 | |||||
Middlesex – hrabstwo historyczne w południowo-wschodniej Anglii, nad północnym brzegiem Tamizy. Położone niemal w całości we współczesnych granicach Wielkiego Londynu, w jego północno-zachodniej części[1].
Hrabstwo powstało w średniowieczu i obejmowało Londyn, którego obszar pierwotnie ograniczał się do City of London, wraz z okolicami. Wraz z rozwojem terytorialnym stolicy w 1889 roku została ona wydzielona jako osobne hrabstwo (County of London). Middlesex zlikwidowano w 1965 roku. Większa jego część weszła w skład nowo powołanego Wielkiego Londynu, a fragmenty przyłączone zostały do sąsiednich hrabstw Hertfordshire (miasto Potters Bar i okolice) oraz Surrey (Staines i Sunbury-on-Thames oraz ich okolice)[1].
Nazwa hrabstwa nadal występuje w nazwach wielu instytucji i organizacji, w tym klubów sportowych oraz uniwersytetu Middlesex University[2].
Nazwa „Middlesex” wywodzi się od staroangielskich słów oznaczających „Sasów środkowych”. Sasi, lud pochodzenia germańskiego, osiedli w południowo-wschodniej Anglii we wczesnym średniowieczu. Nazwa Middlesex odróżniała ludność zamieszkałą w tym miejscu od ludów osiadłych na wschodzie (Essex), zachodzie (Wessex) i południu (Sussex)[3][4].
