| Część miasta | |
Spichlerz nad Narwią | |
| Państwo | |
|---|---|
| Województwo | |
| Powiat | |
| Aglomeracja | |
| Miasto | |
| W granicach Nowego Dworu Mazowieckiego |
1961 |
| Kod pocztowy |
05-102, 05-160 |
| SIMC | |
Położenie na mapie Nowego Dworu Mazowieckiego | |
Położenie na mapie Polski | |
Położenie na mapie województwa mazowieckiego | |
Położenie na mapie powiatu nowodworskiego | |
| 52,433333°N 20,683333°E/52,433333 20,683333 | |
Modlin (dawn. ros. Новогеоргиевск, Nowogeorgijewsk[1]) – prawobrzeżna część Nowego Dworu Mazowieckiego, miasta w województwie mazowieckim, w powiecie nowodworskim. Składa się z oficjalnych części miasta: Modlin Stary i Modlin-Twierdza[2]. Znajduje się tu też modlińskie lotnisko.
Wieś Moglno należała do starostwa zakroczymskiego w 1617 roku[3].
Do 1952 Modlin był osadą przy ujściu Narwi do Wisły. W latach 1952–54 siedziba gminy Modlin[4][5]. W 1961 roku w większości włączony w granice gminy miejskiej Nowy Dwór Mazowiecki. W 1977 twierdza została odznaczona Orderem Krzyża Grunwaldu II klasy[6].
Teren dawnego Modlina podzielony jest na dwa osiedla miasta Nowego Dworu Mazowieckiego[7]:
W 2012 roku, w miejscu lotniska wojskowego powstał cywilny port lotniczy Warszawa-Modlin obsługujący przewoźników niskokosztowych. Lotnisko to ma służyć jako drugi port lotniczy dla aglomeracji warszawskiej i północno-wschodniej części Polski. Zgodnie z miejscową tradycją, mając na uwadze dawny wojskowy charakter lotniska Modlin, port lotniczy Warszawa-Modlin administracyjnie znajduje się w Osiedlu nr 6 – Modlin-Twierdza.
Teren dawnego Modlina obejmował również osadę Modlin Nowy. W wyniku likwidacji gminy Modlin w 1961 roku teren dawnej gromady Modlin Nowy włączono do sąsiedniej gminy Pomiechówek jako sołectwo pod nazwą Nowy Modlin. Pozostałe tereny zlikwidowanej gminy, przysiółki: Gałachy i Utratę, włączono do Zakroczymia jako ulice.
Nikołaj Miaskowski, wybitny rosyjski kompozytor (twórca m.in. 27 symfonii) oraz profesor kompozycji Konserwatorium Moskiewskiego, urodził się w Modlinie (Nowogeorgijewsku) w 1881 roku[10][11].