Poterna (potajnik) – podziemne przejście umożliwiające komunikację wewnątrz twierdzy bądź fortu[1] pomiędzy poszczególnymi stanowiskami w dziele fortyfikacyjnym bez narażenia się na bezpośredni ostrzał lub prowadzące z wnętrza fortyfikacji na przedpole (co umożliwiało np. dokonanie wypadu)[2]
Przeważnie poterny łączyły kaponiery ze schronem głównym, lub ze schronami pogotowia w poprzecznicach. Wznoszone były z drewna, cegły bądź betonu, budowane metodą górniczą lub odkrywkową. Nazwa używana także w odniesieniu do bocznej bramy (furty) w murze obronnym.
