| Producent | |
|---|---|
| Wydawca | |
| Dystrybutor |
PL: Optimus Bis (Quake II[1]), LEM (The Reckoning[2], Ground Zero[3], Netpack 1[4]) |
| Seria gier | |
| Kompozytor | |
| Silnik | |
| Data wydania |
PC: 7 grudnia 1997 |
| Gatunek | |
| Tryby gry |
gra jednoosobowa, gra wieloosobowa (na konsolach również w trybie podzielonego ekranu) |
| Platforma |
Nintendo 64, PlayStation, BeOS, Windows, Linux, Macintosh, Amiga, Xbox 360, Zeebo, Xbox One, PlayStation 4, Xbox Series, PlayStation 5 |
| Poprzednia gra w serii |
Quake (1996) |
| Następna gra w serii |
Quake III: Arena (1999) |
| Strona internetowa | |
Quake II – strzelanka pierwszoosobowa autorstwa id Software, wydana 30 listopada 1997 roku przez Activision. Wbrew numeracji i temu samemu tytułowi, Quake II nie jest bezpośrednią kontynuacją wydanego rok wcześniej Quake'a. Ścieżka dźwiękowa do gry została stworzona przez artystę o pseudonimie Sonic Mayhem oraz kompozytora Billa Browna.
Akcja rozgrywa się w bliżej nieokreślonej przyszłości. Gracz, wcielając się w rolę jednego z obrońców Ziemi, bierze udział w desperackiej operacji Alien Overlord, wymierzonej przeciwko Stroggom, mającej na celu nie dopuścić do ich ostatecznej inwazji na rodzimą planetę głównego bohatera. Ofensywa Ziemian zostaje jednak szybko odparta, a wszyscy jej uczestnicy, z wyjątkiem gracza, giną lub dostają się do niewoli. Cudem ocalały z katastrofy marine, musi w pojedynkę wypełnić powierzoną mu misję — uratować Ziemię, przed atakiem Stroggów.
Kontynuacją linii fabularnej Quake'a II jest Quake 4.
Poza trybem dla pojedynczego gracza Quake II oferuje również możliwość rozgrywki wieloosobowej, która pozwala na prowadzenie pojedynków w najbardziej popularnych trybach, tj. FFA (Free For All; odpowiednik klasycznego Deathmatchu), TDM (Team Deathmatch) czy CTF (Capture the Flag). Możliwa jest także rozgrywka w trybie kooperacji z innym graczem/graczami.
Do gry istnieją trzy oficjalne rozszerzenia:
Redaktor magazynu „Neo Plus”, Marcin Górecki, zrecenzował Quake’a II w wersji na Nintendo 64 i wystawił jej ocenę 8/10[5], natomiast wersja na komputery PC opisana przez tego redaktora w Secret Service otrzymała ocenę 10/10[6].
