Stephan Embacher

Stephan Embacher

Stephan Embacher (2026)
Data i miejsce urodzenia	12 stycznia 2006 St. Johann in Tirol
Klub	Kitzbüheler SC
Debiut w PŚ	3 stycznia 2024 w Innsbrucku (13. miejsce)
Pierwsze punkty w PŚ	3 stycznia 2024 w Innsbrucku (13. miejsce)
Pierwsze podium w PŚ	26 listopada 2025 w Falun (2. miejsce)
Pierwsze zwycięstwo w PŚ	21 marca 2026 w Vikersund
Rekord życiowy	240,5 m na Kulm w Bad Mitterndorf (1 marca 2026)[1]
Dorobek medalowy
Reprezentacja  Austria Igrzyska olimpijskie złoto Mediolan–Cortina 2026 duety Mistrzostwa świata w lotach srebro Oberstdorf 2026 drużynowo Mistrzostwa świata juniorów złoto Whistler 2023 drużynowo złoto Planica 2024 indywidualnie złoto Planica 2024 drużynowo złoto Planica 2024 druż. miesz. złoto Lake Placid 2025 indywidualnie złoto Lake Placid 2025 drużynowo złoto Lillehammer 2026 indywidualnie brąz Lake Placid 2025 druż. miesz. Olimpijski festiwal młodzieży Europy złoto Planica 2023 indywidualnie złoto Planica 2023 drużynowo
Inne nagrody
Puchar Świata w lotach narciarskich 2. miejsce 2025/2026 Turniej Czterech Skoczni 3. miejsce 2025/2026 Alpen Cup 1. miejsce 2022/2023

Stephan Embacher (ur. 12 stycznia 2006 w St. Johann in Tirol^[2]) – austriacki skoczek narciarski, reprezentant klubu Kitzbüheler SC. Złoty medalista olimpijski w duetach z 2026. Drużynowy srebrny medalista mistrzostw świata w lotach narciarskich z 2026. Indywidualny mistrz świata juniorów z 2024, 2025 i 2026, wielokrotny drużynowy medalista mistrzostw świata juniorów (2023–2025). Indywidualny i drużynowy złoty medalista zimowego olimpijskiego festiwalu młodzieży Europy (2023).

We wrześniu 2021 zadebiutował w Alpen Cupie, zajmując 22. i 28. miejsce w Libercu^[3]. W lutym 2022 zdobył złoty medal drużynowo oraz srebrny indywidualnie w zawodach OPA Games w Predazzo^[4]. W tym samym miesiącu w Villach po raz pierwszy wystartował w cyklu FIS Cup, zajmując dwukrotnie lokaty na początku czwartej dziesiątki^[3].

Pierwsze punkty FIS Cupu zdobył 20 sierpnia 2022 po zajęciu 13. pozycji w Szczyrku. Wystartował na Zimowym Olimpijskim Festiwalu Młodzieży Europy 2023, na którym zdobył złoty medal indywidualnie oraz drużynowo. Wystąpił też na Mistrzostwach Świata Juniorów 2023 w Whistler, na których zajął 6. miejsce indywidualnie, 5. w mikście oraz zdobył złoty medal w drużynie męskiej. W marcu 2023 zadebiutował w Pucharze Kontynentalnym, zajmując 5. i 13. lokatę w Lahti^[5]. W Alpen Cupie 2022/2023 siedmiokrotnie stawał na podium, w tym dwa razy na najwyższym stopniu. Zwyciężył w klasyfikacji generalnej cyklu^[6].

30 września 2023 po raz pierwszy wystartował w Letnim Grand Prix, kończąc zawody w Hinzenbach na 46. pozycji^[7].

W grudniu 2023 stawał na podium w zawodach FIS Cupu, zajmując 2. i 1. miejsce w Kanderstegu, a następnie w Pucharze Kontynentalnym, gdzie najpierw konkurs w Ruce 15 grudnia ukończył na 3. pozycji, a następnie w Engelbergu 27 i 28 grudnia był kolejno 2. i 1. Po tych występach został powołany na zawody Pucharu Świata. 3 stycznia 2024 w swoim debiucie w tym cyklu zdobył punkty, plasując się na 13. miejscu zawodów w Innsbrucku zaliczanych do Turnieju Czterech Skoczni. 21 stycznia powtórzył ten wynik w konkursie w Zakopanem^[7].

W lutym na Mistrzostwach Świata Juniorów 2024 zdobył złote medale we wszystkich trzech występach – indywidualnie, w drużynie męskiej i w zespole mieszanym. W marcu 2024 podczas zawodów Pucharu Świata w Lahti zajął 10. i 13. lokatę w zmaganiach indywidualnych oraz stanął na podium konkursu drużynowego, który Austriacy ukończyli na 2. pozycji. Następnie na tej samej skoczni zajął 3. miejsce w Pucharze Kontynentalnym^[7].

28 września 2024 zdobył pierwsze punkty Letniego Grand Prix, zajmując 7. pozycję w Hinzenbach. Otwierające sezon 2024/2025 Pucharu Świata zawody w Lillehammer ukończył na 21. miejscu. W kolejnych konkursach cyklu, rozgrywanych od listopada do stycznia, jeszcze sześciokrotnie zdobył punkty, za każdym razem za lokaty w trzeciej dziesiątce^[8]. Na Mistrzostwach Świata Juniorów 2025 obronił tytuł mistrzowski w zawodach indywidualnych, zostając drugim w historii, po Janne Ahonenie, skoczkiem z takim osiągnięciem^[9]. Złoty medal wywalczył również w drużynie męskiej, a w zespole mieszanym zdobył brąz. W marcu 2025 jeszcze dwukrotnie zdobył punkty Pucharu Świata. 13 marca w konkursie Raw Air 2025 w Oslo zajął najwyższą w sezonie, 11. pozycję^[8].

14 września 2025 zajął 3. lokatę w zawodach Letniego Grand Prix w Râșnovie. W sezonie 2025/2026 Pucharu Świata regularnie zdobywał punkty, w większości występów kończąc zawody w pierwszej dziesiątce. W listopadzie 2025 poprawiał swój najlepszy wynik w cyklu kolejno 9. miejscem w Lillehammer i 4. w Falun. 26 listopada 2025 po raz pierwszy stanął na podium indywidualnych zawodów Pucharu Świata, zajmując 2. miejsce w Falun. Konkursy 74. Turnieju Czterech Skoczni w Garmisch-Partenkirchen i Innsbrucku ukończył na 3. pozycji. W Oberstdorfie był 7., a w Bischofshofen 5., i w efekcie cały turniej ukończył na 3. miejscu^[10].

Wystąpił na Mistrzostwach Świata w Lotach Narciarskich 2026. Zajął na nich 5. lokatę indywidualnie, a w zawodach drużynowych zdobył wraz z Stefanem Kraftem, Manuelem Fettnerem i Janem Hörlem srebrny medal. Następnie wystartował na Zimowych Igrzyskach Olimpijskich 2026, na których zdobył wspólnie z Hörlem złoty medal w konkursie duetów. W obu konkursach indywidualnych, na skoczni normalnej i dużej, był 7., a w drużynie mieszanej zajął 5. miejsce^[10].

Bezpośrednio po igrzyskach dwukrotnie ukończył zawody Pucharu Świata w lotach narciarskich na Kulm na 2. miejscu^[10]. Następnie wystąpił na Mistrzostwach Świata Juniorów 2026, na których jako pierwszy w historii skoczek zdobył trzeci z rzędu złoty medal w zawodach indywidualnych. Wyprzedził w nich Kacpra Tomasiaka i Jasona Colby’ego^[11]. 21 marca 2026 na mamuciej skoczni w Vikersund odniósł pierwsze w karierze zwycięstwo w zawodach Pucharu Świata^[10]. Sezon cyklu zakończył na 6. pozycji z 992 punktami^[12]. Zajął też 2. miejsce w Pucharze Świata w lotach narciarskich 2025/2026, w którym zdobył 294 punkty^[13].

2026 Mediolan-Cortina/Predazzo

–

7. miejsce (K-98), 7. miejsce (K-128)

2026 Mediolan-Cortina/Predazzo

–

5. miejsce (drużyna mieszana/K-98)[a], złoty medal (duety/K-128)[b]

Miejsce	Dzień	Rok	Miejscowość	Skocznia	Punkt K	HS	Konkurs	Skok 1	Skok 2	Nota	Strata	Zwycięzca
7.	9 lutego	2026	Predazzo	Giuseppe Dal Ben	K-98	HS-107	indywid.	100,5 m	105,5 m	261,2 pkt	12,9 pkt	Philipp Raimund
5.	10 lutego	2026	Predazzo	Giuseppe Dal Ben	K-98	HS-107	druż. miesz[a].	100,0 m	102,0 m	1027,8 pkt (279,7 pkt)	41,4 pkt	Słowenia
7.	14 lutego	2026	Predazzo	Giuseppe Dal Ben	K-128	HS-141	indywid.	133,0 m	136,0 m	284,1 pkt	17,7 pkt	Domen Prevc
1.	16 lutego	2026	Predazzo	Giuseppe Dal Ben	K-128	HS-141	duety[b]	132,0 m	139,0 m	568,7 pkt (288,5 pkt)	–

2026 Oberstdorf

–

5. miejsce

2026 Oberstdorf

–

srebrny medal[c]

Miejsce	Dzień	Rok	Miejscowość	Skocznia	Punkt K	HS	Konkurs	Skok 1	Skok 2	Skok 3	Skok 4	Nota	Strata	Zwycięzca
5.	23–24 stycznia	2026	Oberstdorf	im. Heiniego Klopfera	K-200	HS-235	indywid.	209,0 m	204,5 m	212,5 m	227,5 m	811,5 pkt	93,9 pkt	Domen Prevc
2.	25 stycznia	2026	Oberstdorf	im. Heiniego Klopfera	K-200	HS-235	druż.[c]	233,5 m		217,5 m		1560,0 pkt (413,0 pkt)	9,6 pkt	Japonia

2023 Whistler	–	6. miejsce
2024 Planica	–	złoty medal
2025 Lake Placid	–	złoty medal
2026 Lillehammer	–	złoty medal

2023 Whistler	–	złoty medal[d], 5. miejsce (drużyna mieszana)[e]
2024 Planica	–	złoty medal[f], złoty medal (drużyna mieszana)[g]
2025 Lake Placid	–	złoty medal[h], brązowy medal (drużyna mieszana)[i]

Miejsce	Dzień	Rok	Miejscowość	Skocznia	Punkt K	HS	Konkurs	Skok 1	Skok 2	Nota	Strata	Zwycięzca
6.	2 lutego	2023	Whistler	Whistler Olympic Park	K-95	HS-104	indywid.	94,0 m	97,0 m	249,8 pkt	8,1 pkt	Vilho Palosaari
1.	4 lutego	2023	Whistler	Whistler Olympic Park	K-95	HS-104	druż.[d]	102,0 m	98,0 m	972,5 pkt (253,0 pkt)	–
5.	5 lutego	2023	Whistler	Whistler Olympic Park	K-95	HS-104	druż. miesz.[e]	93,5 m	101,5 m	857,4 pkt (234,5 pkt)	62,8 pkt	Słowenia
1.	8 lutego	2024	Planica	Srednja skakalnica	K-95	HS-102	indywid.	97,0 m	103,5 m	266,7 pkt	–
1.	10 lutego	2024	Planica	Srednja skakalnica	K-95	HS-102	druż.[f]	93,0 m	98,0 m	934,3 pkt (237,3 pkt)	–
1.	11 lutego	2024	Planica	Srednja skakalnica	K-95	HS-102	druż. miesz.[g]	99,0 m	97,5 m	930,2 pkt (267,4 pkt)	–
1.	12 lutego	2025	Lake Placid	MacKenzie Intervale	K-90	HS-100	indywid.	95,5 m	96,0 m	258,1 pkt	–
1.	14 lutego	2025	Lake Placid	MacKenzie Intervale	K-90	HS-100	druż.[h]	92,0 m	97,5 m	932,5 pkt (262,0 pkt)	–
3.	15 lutego	2025	Lake Placid	MacKenzie Intervale	K-90	HS-100	druż. miesz.[i]	95,0 m	100,0 m	834,7 pkt (239,3 pkt)	85,1 pkt	Słowenia
1.	5 marca	2026	Lillehammer	Lysgårdsbakken	K-90	HS-98	indywid.	98,0 m	98,5 m	296,5 pkt	–

2023 Friuli-Wenecja Julijska/ Planica[j]

–

złoty medal

2023 Friuli-Wenecja Julijska/ Planica[j]

–

złoty medal[k]

Miejsce	Dzień	Rok	Miejscowość	Skocznia	Punkt K	HS	Konkurs	Skok 1	Skok 2	Nota	Strata	Zwycięzca
1.	23 stycznia	2023	Planica	Srednja skakalnica	K-95	HS-102	indywid.	99,0 m	101,0 m	268,8 pkt	–
1.	25 stycznia	2023	Planica	Srednja skakalnica	K-95	HS-102	druż.[k]	97,0 m	96,5 m	976,5 pkt (253,5 pkt)	–

Źródło[14][4]
Lp.	Dzień	Rok	Miejscowość	Skocznia	Punkt K	HS	Skok 1	Skok 2	Nota	Przypisy
1.	21 marca	2026	Vikersund	Vikersundbakken	K-200	HS-240	232,0 m	225,0 m	459,1 pkt	*Loty 2025/2026

Lp.	Dzień	Rok	Miejscowość	Skocznia	Punkt K	HS	Skok 1	Skok 2	Nota	Lok.	Strata	Zwycięzca
1.	26 listopada	2025	Falun	Lugnet	K-120	HS-134	128,5 m	129,0 m	259,9 pkt	2.	3,0 pkt	Anže Lanišek
2.	1 stycznia	2026	Garmisch-Partenkirchen	Große Olympiaschanze	K-125	HS-142	134,0 m	141,5 m	287,1 pkt	3.	16,0 pkt	Domen Prevc
3.	4 stycznia	2026	Innsbruck	Bergisel	K-120	HS-128	130,0 m	127,5 m	275,8 pkt	3.	0,7 pkt	Ren Nikaidō
4.	28 lutego	2026	Bad Mitterndorf	Kulm	K-200	HS-235	223,0 m	219,5 m	431,9 pkt	2.	1,1 pkt	Domen Prevc
5.	1 marca	2026	Bad Mitterndorf	Kulm	K-200	HS-235	240,5 m	225,0 m	438,4 pkt	2.	24,8 pkt	Domen Prevc
6.	21 marca	2026	Vikersund	Vikersundbakken	K-200	HS-240	232,0 m	225,0 m	459,1 pkt	1.	–

stan po zakończeniu sezonu 2025/2026

Źródło[14][4]
Sezon 2023/2024
																																punkty
-	-	-	-	-	-	-	-	-	-	13	-	34	13	-	-	-	-	-	-	-	-	10	13	-	-	-	-	-	-	-	-	86
Sezon 2024/2025
																													punkty
21	27	44	29	28	46	-	-	23	40	39	33	36	22	29	q	q	-	-	-	-	-	-	11	31	32	21	37	-	72
Sezon 2025/2026
																													punkty
11	9	4	2	25	8	32	19	8	46	8	7	3	3	5	5	6	8	-	-	2	2	27	18	10	6	1	11	21	992
Legenda
1 2 3 4-10 11-30 poniżej 30  dq  – dyskwalifikacja  q  – dyskwalifikacja w kwalifikacjach  q  – zawodnik nie zakwalifikował się  -  – zawodnik nie wystartował

stan po zakończeniu sezonu 2025/2026

Źródło[14][4]
Sezon 2023/2024
				-	-	-	-	2	-
Sezon 2025/2026
					-	1	-	-	1
Legenda
1 2 3 4-8 poniżej 8 (Duety: 1 2 3 4-12 poniżej 12)  -  – zawodnik nie wystartował

Lp.	Dzień	Rok	Miejscowość	Skocznia	Punkt K	HS	Skok 1	Skok 2	Nota	Lok.	Strata	Zwycięzca
1.	14 września	2025	Râșnov	Trambulina Valea Cărbunării	K-90	HS-97	95,5 m	91,0 m	235,6 pkt	3.	1,9 pkt	Sakutarō Kobayashi

stan na 20 września 2026

Źródło[14][4]
2023
									punkty
-	-	-	-	-	-	46	-	-	0
2024
									punkty
41	45	-	-	-	-	7	19	44	48
2025
											punkty
-	-	-	-	21	3	41	24	8	5	-	154
2026
							punkty
-	-	5	9	-	-		74
Legenda
1 2 3 4-10 11-30 poniżej 30  dq  – dyskwalifikacja  q  – dyskwalifikacja w kwalifikacjach  q  – zawodnik nie zakwalifikował się  -  – zawodnik nie wystartował

Źródło[14][4]
Lp.	Dzień	Rok	Miejscowość	Skocznia	Punkt K	HS	Skok 1	Skok 2	Nota
1.	28 grudnia	2023	Engelberg	Gross-Titlis-Schanze	K-125	HS-140	141,0 m	136,0 m	280,6 pkt

Źródło[14][4]
Lp.	Dzień	Rok	Miejscowość	Skocznia	Punkt K	HS	Skok 1	Skok 2	Nota	Lok.	Strata	Zwycięzca
1.	15 grudnia	2023	Ruka	Rukatunturi	K-120	HS-142	137,5 m	145,5 m	297,5 pkt	3.	5,1 pkt	Benjamin Østvold
2.	27 grudnia	2023	Engelberg	Gross-Titlis-Schanze	K-125	HS-140	140,0 m	134,0 m	309,5 pkt	2.	1,9 pkt	Anders Håre
3.	28 grudnia	2023	Engelberg	Gross-Titlis-Schanze	K-125	HS-140	141,0 m	136,0 m	280,6 pkt	1.	–
4.	10 marca	2024	Lahti	Salpausselkä	K-116	HS-130	128,0 m	125,5 m	273,3 pkt	3.	17,1 pkt	Markus Eisenbichler

stan po zakończeniu sezonu 2025/2026

Źródło[14][4]
Sezon 2022/2023
																									punkty
-	-	-	-	-	-	-	-	-	-	-	-	-	-	-	-	-	-	-	-	-	-	-	5	13	65
Sezon 2023/2024
																											punkty
-	-	3	16	2	1	14	26	-	-	-	-	-	-	-	-	-	-	-	-	-	-	-	10	3	-	-	364
Sezon 2024/2025
																							punkty
-	-	-	-	-	-	-	-	-	-	-	-	-	-	-	16	9	20	8	-	-	-	-	87
Legenda
1 2 3 4-10 11-30 poniżej 30  dq  – dyskwalifikacja  -  – zawodnik nie wystartował

stan po zakończeniu LPK 2025

Źródło[14][4]
2023
									punkty
31	19	15	7	-	-	-	-	-	64
Legenda
1 2 3 4-10 11-30 poniżej 30  dq  – dyskwalifikacja  -  − zawodnik nie wystartował

Źródło[14][4]
Lp.	Dzień	Rok	Miejscowość	Skocznia	Punkt K	HS	Skok 1	Skok 2	Nota
1.	10 grudnia	2023	Kandersteg	Lötschberg-Schanze	K-95	HS-106	101,0 m	106,0 m	309,8 pkt

Źródło[14][4]
Lp.	Dzień	Rok	Miejscowość	Skocznia	Punkt K	HS	Skok 1	Skok 2	Nota	Lok.	Strata	Zwycięzca
1.	9 grudnia	2023	Kandersteg	Lötschberg-Schanze	K-95	HS-106	96,0 m	–	138,4 pkt	2.	1,7 pkt	Marco Wörgötter
2.	10 grudnia	2023	Kandersteg	Lötschberg-Schanze	K-95	HS-106	101,0 m	106,0 m	309,8 pkt	1.	–

stan po zakończeniu sezonu 2025/2026

Źródło[14][4]
Sezon 2021/2022
																							punkty
-	-	-	-	-	-	-	-	-	-	-	-	-	-	-	-	-	-	-	32	31	-	-	0
Sezon 2022/2023
																				punkty
-	-	13	44	-	-	-	-	-	-	-	-	-	-	-	-	-	-	-	-	20
Sezon 2023/2024
																				punkty
-	-	-	-	-	-	-	-	2	1	-	-	-	-	-	-	-	-	-	-	180
Legenda
1 2 3 4-10 11-30 poniżej 30  dq  – dyskwalifikacja  -  − zawodnik nie wystartował

• Stephan EMBACHER - Athlete Biography - Ski Jumping. fis-ski.com. [dostęp 2025-01-10]. (ang.).
• EMBACHER Stephan 2006.01.12 AUT. wyniki-skoki.pl. [dostęp 2026-02-14].