Supermodelka – określenie dobrze zarabiającej modelki, zazwyczaj mającej dobrą reputację na całym świecie i mającej doświadczenie zarówno w zakresie mody luksusowej, jak i modelingu komercyjnego. Termin „supermodelka” został rozpowszechniony w latach 80. XX wieku[1].
Supermodelki zazwyczaj pracują dla projektantów mody i marek odzieżowych. Mają kontrakty warte miliony dolarów i biorą udział w równie zyskownych kampaniach reklamowych i pokazach mody. Ich nazwiska są traktowane jak cenne marki, rozpoznawane na całym świecie dzięki ich osiągnięciom w zakresie modelingu[2][3][4]. Z reguły każda z nich znalazła się na okładkach tzw. Wielkiej Czwórki Vogue’a, czyli amerykańskiej, francuskiej, brytyjskiej i włoskiej edycji magazynu. Claudia Schiffer powiedziała, że „w celu stania się supermodelką trzeba znaleźć się na wszystkich okładkach na całym świecie, aby ludzie byli w stanie cię rozpoznać.”[5][6]
Po raz pierwszy termin „supermodel” został użyty przez artystę Henry’ego Stacy’a Marksa w wywiadzie w 1891; nie było to jednak jeszcze określenie na osobę pracującą w branży modowej[7]. 6 października 1942 dziennikarka Judith Cass zamieściła termin „supermodel” w swoim artykule dla Chicago Tribune zatytułowanym „Super Models are Signed for Fashion Show” (z ang. „Supermodele podpisują kontrakty na pokazy mody”)[8]. W 1943 agent Clyde Matthew Dessner wykorzystał to słowo w swoim poradniku „So You Want To Be A Model!”[9][10]. Według książki Model: The Ugly Business of Beautiful Women, autorstwa Michaela Grossa, określenie „supermodel” było po raz pierwszy użyte właśnie przez Dessnera. W 1949 magazyn Cosmopolitan odwołał się do Anity Colby, w tamtym okresie najlepiej zarabiającej modelki[11], jako „supermodelki”[12].
