System V (pełna nazwa: UNIX System V, potocznie SysV) – wersja systemu UNIX udostępniona po wersji III i rozwijana w ośrodku Bell Labs firmy AT&T. Na jej bazie powstała gałąź systemu, która stała się podstawą komercyjnych wersji Uniksa wydawanych przez AT&T począwszy od 1983 roku.
System V jest w linii prostej bezpośrednim kontynuatorem systemu napisanego w 1969 roku przez Dennisa Ritchie i Kena Thompsona. Bywał niejednokrotnie przeciwstawiany wersji UNIX wywodzącej się z Uniwersytetu Berkeley znanej jako BSD, mimo że obie gałęzie bardzo często splatały się wymieniając się funkcjami i kodem[2].
W oparciu o licencjonowany kod Systemu V powstało wiele komercyjnych wersji Uniksa między innymi AIX, A/UX[3], HP-UX czy opracowany na zlecenie Microsoftu Xenix[4]. Na bazie opracowanego między 1987 a 1989 przez Sun Microsystems i AT&T wydania System V Release 4 (SVR4) oraz związanych z nim funkcji doszło do standaryzacji komercyjnych Uniksów po roku 1989[4].
Ostatnią wersją SVR4 było wydanie 4.2MP udostępnione pod koniec 1993 roku przez Unix System Laboratories (USL, dawne Bell Labs), wówczas należące do firmy Novell. Na jej bazie powstał produkt UnixWare 2 łączący Unix z klasycznym NetWare.
Po sprzedaży przez Novella uprawnień do rozwijania kodu SysV firmie Santa Cruz Operation wersja 5 (SVR5) stała się podstawą UnixWare 7. SCO wydało potem jeszcze oparty na kodzie SVR5 SCO OpenServer 6. Kod źródłowy SVR5 nie jest już jednak wykorzystywany przez innych producentów.
