🔄 Losowy artykuł
Szlaki górskie Pociągiem dookoła Polski Podróże kulinarne Hotele-unikaty świata Parkingi przy lotniskach Łowiska Europy Campingi dla kamperów Imprezy — atrakcje w Polsce Poradnik pilota drona Wydarzenia i bilety Promocje bankowe Kamery na żywo Oferty Centrum Podróży Koliber Triper.pl Trip.FazaFM.com — plany podróży

Tomasz Bonek

Tomasz Bonek
Tomasz Bonek
Tomasz Bonek
Data i miejsce urodzenia

11 sierpnia 1977
Brzeg Dolny

Zawód, zajęcie

pisarz, dziennikarz, reporter-dokumentalista, menedżer mediów

Stanowisko

Redaktor naczelny Money.pl, dyrektor wydawniczy Biznes Onet i Business Insider Polska, autor książek w Wydawnictwie Znak

Pracodawca

Money.pl Sp. z o.o., Ringier Axel Springer Polska

Strona internetowa

Tomasz Bonek (ur. 11 sierpnia 1977) – polski pisarz, dziennikarz, reporter i dokumentalista, autor książek, manager mediów.

Współtwórca sukcesu i wieloletni redaktor naczelny portalu Money.pl[1], a także dyrektor wydawniczy redakcji biznesowych Onetu i Ringier Axel Springer Polska (Forbes.pl, Business Insider Polska, Biznes.Onet). W 2016 roku odpowiadał za wprowadzenie polskiej wersji globalnego serwisu ekonomicznego Business Insider[2]. Od 2019 związany z Wydawnictwem Znak, dla którego pisze książki reporterskie. Członek Unii Literackiej[3].

Życiorys

Pracę jako dziennikarz rozpoczął pod koniec lat 90. XX wieku w „Gazecie Wrocławskiej”, a następnie w „Słowie Polskim” (stworzył i był kierownikiem działu ekonomicznego redakcji tego dziennika aż do fuzji tytułu z „Gazetą Wrocławską”). W telewizji TVP Wrocław był współautorem i prowadzącym program BiznesManiak. Jego artykuły publikowane były także w: „Rzeczpospolitej”, „Newsweeku”, „Pulsie Biznesu” i „Press”.

Od 2004 do 2015 był redaktorem naczelnym portalu finansowego Money.pl[4]. Odpowiadał też za wizerunek Grupy Money.pl i kształtował zawartość magazynów: iWoman.pl i MenStream.pl, Platine.pl. W lutym 2010 objął dodatkowo funkcję prezesa zarządu spółki Interaktywnie.com (Grupa Money.pl), która wydaje branżowy magazyn poświęcony portalom internetowym i biznesowi w sieci[5]. Spółkę tę przejął od Grupy WP, kiedy ta kupiła 100 proc. udziałów w Money.pl, wówczas też rozstał się z portalem[6]. W 2015 razem z Martą Smagą założył agencję marketingową TBMS Spółka z o.o., zajmującą się kompleksową realizacją projektów internetowych, w tym zarządzaniem nimi[7]. Jednym z jej pierwszych klientów została Grupa Onet-RASP, w której Bonek objął stanowisko dyrektora biznesowych redakcji internetowych[8], a jego zadaniem było połączenie newsroomów obu firm i segmentacja produktów medialnych. Ze Smagą był odpowiedzialny za wdrożenie polskojęzycznej wersji globalnego serwisu internetowego Business Insider.

W 2005 napisał pierwszą książkę reportażową pt. „Przeklęty skarb” o aferach związanych z odkryciem skarbu średzkiego. W 2012 ukazały się dwie kolejne książki Bonka: „Lubiąż. Mroczne tajemnice opactwa” o pechu prześladującym największy w Polsce zabytek architektoniczny i „Biznes w internecie”. W 2013 ukazały się kolejne biznesowe książki Bonka: „Biznes na Facebooku i nie tylko...” i „Internet dla seniora”[9], a w 2014 – „Miasto skarbów” o klejnotach ze Środy Śląskiej. W 2016 ukazała się pierwsza książka podróżnicza Bonka z serii „Inne strony świata”, czyli „Set Maat – siedlisko prawdy. Wędrówki po Egipcie, Izraelu, Jordanii i Maroku”.

W 2019 związał się z Wydawnictwem „Znak”, dla którego pisze książki, przede wszystkim reportaże historyczne. Gross-roseńska trylogia śmierci autorstwa Bonka tuż po wydaniu stała się bestsellerem Empiku – każdy z tytułów („Chemia śmierci”, „Demony śmierci”, „Komando śmierci”) zajmował pierwsze miejsca w kategorii najlepiej sprzedających się książek historycznych[10].

Prowadzi zajęcia ze studentami Uniwersytetu Wrocławskiego z przedmiotów: dziennikarstwo internetowe, dziennikarstwo ekonomiczne, redakcja portali internetowych, internet jako narzędzie public relations, reportaż podróżniczy.

Jest laureatem nagrody „Ostre Pióro 2004”.

Fundacja Tomasza Bonka

W 2026 ustanowił fundację swojego imienia, której celem jest działalność kulturalna polegająca na krzewieniu kultury, m.in. poprzez promocję literatury, czytelnictwa i dziedzictwa kulturowego, w tym zabytków, również poprzez ich cyfryzację[11]. Fundacja wspiera podmiotów prawnych i osób fizyczne w zakresie ich działalności kulturalnej, służącej celom publicznym m.in. poprzez wdrażanie dla nich stron internetowych i prowadzenie reklamowych kampanii[12].

Śledztwa dziennikarskie

  1. W 2005 w serii artykułów publikowanych w dzienniku Słowo Polskie i w książce „Przeklęty skarb” (drugie wydanie: „Miasto skarbów”) opisał afery związane z odkryciem w Środzie Śląskiej. Ujawnił, jak przez zaniedbania urzędników PRL bezpowrotnie zaginęła większa część tego średniowiecznego zabytku[13].
  2. W 2012 w książce „Lubiąż. Mroczne tajemnice opactwa” (drugie wydanie: „Lubiąż. Klasztor mrocznych tajemnic”) wyjaśnił sekret największego zabytku sakralnego w Polsce, w którym Niemcy podczas II wojny światowej stworzyli tajny ośrodek badawczy zajmujący się radiolokacją, a w klasztornych laboratoriach stworzono prototypy tranzystora, który zrewolucjonizował światową elektronikę[14].
  3. W 2020 w książce „Zaginione złoto Hitlera. Bezpieka PRL na tropie skarbu Festung Breslau” ujawnił dokumenty dot. tzw. złota Wrocławia, czyli rzekomych kilkudziesięciu ton złota ukrytych przez uciekających Niemców w Festung Breslau, tym samym rozwiązał zagadkę tzw. złotego pociągu, który miał zostać ukryty pod Wałbrzychem. Opisał też, jak SB na polecenia generałów Kiszczaka i Jaruzelskiego w stanie wojennym szukała na Dolnym Śląsku tego skarbu[15].
  4. W 2021 w książce „Chemia śmierci. Zbrodnie w najtajniejszym obozie III Rzeszy” opisał tragiczną historię więźniów obozów Dyhernfurth I i II, w którym Niemcy testowali na więźniach tabun i sarin oraz stworzyli fabrykę tych śmiercionośnych gazów bojowych[16].
  5. W 2022 w książce „Demony śmierci. Zbrodniarze z Gross-Rosen” ujawnił, że obozowy lekarz KL Gross-Rosen opracowywał w tym obozie metodę mordowania więźniów zastrzykami z wody utlenionej, benzyny i fenolu, tu też po raz pierwszy, na jeńcach radzieckich, zastosował ją na masową skalę. Po przeniesieniu do Auschwitz i Birkenau Friedrich Entress i jego współpracownicy zabili w ten sposób około 25 tys. osób[17].
  6. W książce „Komando śmierci. Ostatnia tajemnica KL Gross-Rosen i Kloster Leubus” z 2023 wyjaśnił zagadki dotyczące komanda naukowców o kryptonimie „Wetterstelle”, które zostało zorganizowane w obozie koncentracyjnym Gross-Rosen na Dolnym Śląsku i opisał ich powiązania z badaniami prowadzonymi podczas II wojny światowej w pocysterskim opactwie w Lubiążu. Według tych ustaleń w obu tych lokalizacjach Niemcy prowadzili zaawansowane projekty dotyczące radiolokacji w oparciu o urządzenia działające na falach centymetrowych i prototypach tranzystorów[18].
  7. W książce „Ludzie na mydło. Mit, w który uwierzyliśmy” z 2023 opisał proces powstania jednego z pierwszych polskich narodowych fake newsów, dotyczący tego, że Niemcy podczas II wojny światowej w obozach koncentracyjnych produkowali mydło z ludzkiego tłuszczu. Ujawnił w niej także, jak Sowieci naciskali na członków komisji badania zbrodni niemieckich – w tym na Zofię Nałkowską – aby po wizytacji instytutu anatomicznego profesora Rudolfa Spannera w Gdańsku wydali komunikat, że była to fabryka mydła z Polaków i Żydów, mimo że nie było na to dowodów. Dopiero po 70 latach okazało się, że w owym instytucie produkcji takiej substancji nie prowadzono, a nawet nie opracowywano takiej technologii, a mydło z tłuszczu ludzkiego powstawało jako produkt uboczny maceracji zwłok, jak to się dzieje nawet dzisiaj przy produkcji preparatów anatomicznych ze zwłok[19].

Nagrody i wyróżnienia

  1. Ostre pióro 2004 – nagroda dla najlepszego dziennikarza ekonomicznego w internecie[20].
  2. Najlepsza publikacja o tematyce ekonomicznej 2011/2012 w kategorii systemy informatyczne w biznesie dla książki „Biznes w internecie”[21].
  3. Nagrody „Economicus” Dziennika Gazety Prawnej 2012 – nominacja dla książki „Biznes w internecie”[9].

Książki

  1. Przeklęty skarb, Tomasz Bonek, Wrocław 2005, Bonek&Szewczyk, ISBN 83-922160-0-8.
  2. Lubiąż. Mroczne tajemnice opactwa, Tomasz Bonek, Wrocław 2012, Vanilia, ISBN 83-925760-9-8.
  3. Biznes w internecie, Tomasz Bonek, Marta Smaga, Warszawa 2012, Wolters Kluwer, ISBN 978-83-264-3830-1.
  4. Biznes na Facebooku i nie tylko, Tomasz Bonek, Marta Smaga, Warszawa 2013, Wolters Kluwer, ISBN 978-83-264-4387-9.
  5. Internet dla seniora, Tomasz Bonek, Marta Smaga, Warszawa 2013, Wolters Kluwer, ISBN 978-83-264-3170-8.
  6. Miasto skarbów, Tomasz Bonek, Kraków 2014, Wydawnictwo Technol, ISBN 978-83-60762-53-0.
  7. Lubiąż. Klasztor mrocznych tajemnic. Tomasz Bonek, Poznań 2015, Wydawnictwo Replika, ISBN 978-83-7674-456-8.
  8. Jak zarabiać w internecie, Tomasz Bonek, Marta Smaga, Warszawa 2015, Wolters Kluwer, ISBN 978-83-264-8252-6.
  9. Set Maat – Siedlisko prawdy. Wędrówki po Egipcie, Izraelu, Jordanii i Maroku, Tomasz Bonek, Poznań 2016, Wydawnictwo Replika, ISBN 978-83-7674-532-9.
  10. Zaginione złoto Hitlera. Bezpieka PRL na tropie skarbu Festung Breslau, Tomasz Bonek, Kraków 2020, Znak Horyzont, ISBN 978-83-240-5683-5.
  11. Chemia śmierci. Zbrodnie w najtajniejszym obozie III Rzeszy, Tomasz Bonek, Kraków 2021, Znak Horyzont, ISBN 978-83-240-7945-2.
  12. Demony śmierci. Zbrodniarze z Gross-Rosen, Tomasz Bonek, Kraków 2022, Znak Horyzont, ISBN 978-83-240-8733-4.
  13. Komando śmierci. Ostatnia tajemnica KL Gross-Rosen i Kloster Leubus, Kraków, 2022, Znak Horyzont, ISBN 978-83-240-8843-0.
  14. Ludzie na mydło. Mit, w który uwierzyliśmy, Kraków 2023, Znak Horyzont, ISBN 978-83-240-8876-8.
  15. Lubiąż. Biografia Cudu, Kraków 2024, Kraków 2024, Znak Horyzont, ISBN 9788324090020.
  16. Repatrland '45. Drogi Polaków na Ziemie Odzyskane, Kraków 2025, Znak Horyzont, ISBN 9788383678184.
  17. Egipt. Śladami starożytnych królowych i ich polskich odkrywców, Kraków 2026, Znak Horyzont, ISBN 9788384275306.

Przypisy

  1. ↑ Wyborcza.pl [online], wroclaw.wyborcza.pl [dostęp 2019-10-15].
  2. ↑ Polska edycja Business Insidera ruszyła. Czy WP i Agora mają się czego bać? [online], interaktywnie.com [dostęp 2025-03-31].
  3. ↑ Członkowie UL
  4. ↑ Biznes na biznesie [online], press.pl, 1 grudnia 2014 [dostęp 2015-01-11].
  5. ↑ Zarząd [online], Money.pl [dostęp 2013-12-27] [zarchiwizowane z adresu 2013-12-27].
  6. ↑ Iga Kołacz, Tomasz Bonek odchodzi z Money.pl i przejmuje Interaktywnie.com [online], press.pl, 15 stycznia 2015.
  7. ↑ Tomasz Bonek i Marta Smaga założyli spółkę do projektów internetowych [online], press.pl, 9 czerwca 2015 [dostęp 2015-06-21].
  8. ↑ Tomasz Bonek został dyrektorem w Grupie Onet-RASP [online], press.pl, 18 czerwca 2015 [dostęp 2015-06-21].
  9. ↑ a b Bonek Tomasz [online], Profinfo.pl [dostęp 2013-12-27].
  10. ↑ „Demony śmierci” to nowa książka także o obozie w Brzegu Dolnym [online], kuriergmin.pl, 2 lipca 2022 [dostęp 2024-11-19] (pol.).
  11. ↑ Fundacja Tomasza Bonka [online], bonek.pl, 13 marca 2026 [dostęp 2026-04-13].
  12. ↑ Wyszukiwarka KRS [online], wyszukiwarka-krs.ms.gov.pl [dostęp 2026-04-13].
  13. ↑ Tomasz Bonek, Przeklęty skarb. Opowieść o klejnotach wartych 100 mln dolarów, które w PRL wyrzucono na śmietnik, Wyd. 1, Wrocław: Szewczyk & Bonek, 2005, ISBN 83-922160-0-8, OCLC 85863917 [dostęp 2022-05-16].
  14. ↑ Tomasz Bonek, Lubiąż. Mroczne tajemnice opactwa, Wrocław: Agencja Reklamowa Wanilia, 2012, ISBN 978-83-925760-9-9, OCLC 833939464 [dostęp 2022-05-16].
  15. ↑ Tomasz Bonek, Zaginione zloto Hitlera. Bezpieka PRL na tropie skarbu Festung Breslau, Kraków: Znak Horyzont, 2020, ISBN 978-83-240-5683-5, OCLC 1153275225 [dostęp 2022-05-16].
  16. ↑ Tomasz Bonek, Chemia śmierci. Zbrodnie w najtajniejszym obozie III Rzeszy, Wydanie I, Kraków 2021, ISBN 978-83-240-7945-2, OCLC 1262767942 [dostęp 2022-05-16].
  17. ↑ Tomasz Bonek, Demony śmierci. Zbrodniarze z Gross-Rosen, Wydanie I, Kraków: Znak Horyzont, 2022, ISBN 978-83-240-8733-4, OCLC 1336399446 [dostęp 2022-08-21].
  18. ↑ Tomasz Bonek, Komando śmierci: ostatnia tajemnica KL Gross-Rosen i Kloster Leubus, Wydanie I, Kraków: Znak Horyzont, 2023, ISBN 978-83-240-8843-0 [dostęp 2023-07-30].
  19. ↑ Paulina Dudek, Tomasz Bonek, Zobaczyli coś jakby zgliwiały ser. To było mydło z ludzi. „Produkt uboczny” [online], Gazeta.pl, 14 listopada 2023 [dostęp 2023-11-19] (pol.).
  20. ↑ Wyborcza.pl [online], wroclaw.wyborcza.pl [dostęp 2019-10-15].
  21. ↑ Biznes w internecie [online], Profinfo [dostęp 2019-10-15].

Linki zewnętrzne

ℹ Źródło: artykuł „Tomasz Bonek” w polskiej Wikipedii. Treść dostępna na licencji CC BY-SA 4.0; lista autorów w historii edycji. Wersja może się różnić od aktualnej na Wikipedii (kopia odświeżana okresowo).
💳 Revolut
Karta wielowalutowa do podróży — płacisz za granicą bez przewalutowań.
Odbierz kartę →
💰 ZEN.COM
Konta multiwalutowe i karty — płatności bez granic z poziomu aplikacji.
Sprawdź ZEN →
🌍 Wise
Przelewy za granicę po realnym kursie — bez ukrytych marż.
Wypróbuj Wise →
Linki polecające — obowiązują regulaminy usług.
FazaFM.com — radio i newsy Hrubek.pl — Hrubieszów blisko Ciebie Gorzkie Groszki — blog