 Torsten Nils Wiesel (2006) | |
| Państwo działania | |
|---|---|
| Data i miejsce urodzenia |
3 czerwca 1924 |
| Specjalność: neurobiologia | |
| Alma Mater | |
| Uczelnia |
Johns Hopkins University, |
| Odznaczenia | |
| |
| Nagrody | |
Torsten Nils Wiesel (ur. 3 czerwca 1924 w Uppsali) – szwedzki neurobiolog, profesor na uczelni Harvard Medical School w Bostonie.
Był synem Fritza Wiesela, psychiatry pracującego w szpitalu Beckomberga sjukhus[1], W 1954 roku ukończył studia medyczna w Instytucie Karolinska w Sztokholmie[2]. Wśród jego wykładowców był Carl Gustaf Bernhard Pozostał przez rok w instytucie jako instruktor fizjologii, a następnie wyjechał na staż podoktorski w zespole Stephena Kufflera na Johns Hopkins University w Baltimore[1]. Tam rozpoczął współpracę z Davidem Hublem. Ich badania, prowadzone na zwierzętach laboratoryjnych, dotyczyły badania przepływu impulsów nerwowych z oka do kory wzrokowej, co pozwoliło na opisanie jej elementów strukturalnych i funkcjonalnych. Badali także zaburzenia widzenia u młodych zwierząt, co utwierdziło ich w przekonaniu, że w przypadku wad wzroku wykrywanych u niemowląt, konieczna jest szybka interwencja chirurgiczna[2].
W 1959 roku Stephen Kuffler otrzymał propozycję objęcia stanowiska profesora farmakologii w Harvard Medical School. Wraz z nim przenieśli się członkowie jego zespołu, w tym Wiesel i Hubel. Od 1973 roku Wiesel kierował tam Wydziałem Neurobiologii[1].
W 1981 roku Torsten Wiesel i David Hubel otrzymali Nagrodę Nobla w dziedzinie fizjologii lub medycyny za odkrycie mechanizmu przetwarzania informacji wzrokowych. Trzecim laureatem (1/2) był Roger Wolcott Sperry, nagrodzony za prace dotyczące rozdzielonego mózgu[3].
W 1983 roku Wiesel objął stanowisko profesora na Uniwersytecie Rockefellera[2].
| 2000 | |
|---|---|
| 2001 | |
| 2002 | |
| 2003 | |
| 2004 | |
| 2005 | |
| 2006 | |
| 2007 | |
| 2008 | |
| 2009 |
