V12

V12 – silnik widlasty o dwunastu cylindrach w dwóch rzędach zamontowanych we wspólnej skrzyni korbowej. Zazwyczaj kąt rozwarcia między cylindrami wynosi 60°, wszystkie tłoki napędzają wspólny wał korbowy^[1]. Silniki V12 znajdują zastosowanie do napędu lokomotyw (np używane w Polsce ST44, SP45, Class 66), statków, generatorów, ciężkiego sprzętu budowlanego, a także luksusowych i sportowych samochodów osobowych. Kolejność zapłonu dla silnika V12 to zwykle 1-10-5-7-3-11-6-9-2-12-4-8 lub rzadziej 1-9-2-7-4-8-6-10-5-12-3-11^[2]. Przed wprowadzeniem silników turbośmigłowych i turboodrzutowych, silniki V12 były stosowane również w samolotach.

Przykładowe seryjne samochody z silnikami V12

Silnik	Model
V12 Aston Martin	Vanquish, V12 Vantage, DB9 i DBS
V12 Audi	Q7
V12 BMW	750/760, 850 i McLaren F1
V12 Ferrari	250, F50, Enzo, FXX, 612 Scaglietti, F12 Berlinetta, LaFerrari,
V12 Jaguar	XJS, E-type, XJR-15
V12 Lamborghini	Miura, Countach, Veneno, Diablo, Murciélago, Centenario i Aventador
V12 Mercedes	W140 600SE/SEL/SEC, S600, SL600, CL600, SL65AMG, S65AMG, G65AMG
V12 Pagani	Zonda, Huayra
V12 Rolls Royce	Phantom, Ghost, Wraith

Przypisy

↑ Malcolm James Nunney: Light and Heavy Vehicle Technology. Wyd. 4. Butterworth-Heinemann, 2007, s. 13–14. ISBN 978-0-7506-8037-0. (ang.).
↑ Jan Aleksander Wajand, Jan Tomasz Wajand: Tłokowe silniki spalinowe średnio- i szybkoobrotowe. Warszawa: Wydawnictwa Naukowo-Techniczne, 2005, s. 436. ISBN 83-204-3054-2.

Linki zewnętrzne

Wikicars

[1] Malcolm James Nunney: Light and Heavy Vehicle Technology. Wyd. 4. Butterworth-Heinemann, 2007, s. 13–14. ISBN 978-0-7506-8037-0. (ang.).

[Wajand-2] Jan Aleksander Wajand, Jan Tomasz Wajand: Tłokowe silniki spalinowe średnio- i szybkoobrotowe. Warszawa: Wydawnictwa Naukowo-Techniczne, 2005, s. 436. ISBN 83-204-3054-2.

[1]

[2]