Wilhelm Chmiel

Wilhelm Chmiel

Data i miejsce urodzenia	16 grudnia 1911 Mysłowice
Data i miejsce śmierci	10 stycznia 1993 Zabrze
Informacje klubowe
Klub	Sokół Katowice Pogoń Katowice KPW Katowice Zjednoczenie Zabrze Górnik Zabrze
Dorobek medalowy
Mistrzostwa Polski złoto Królewska Huta 1931 skok wzwyż srebro Białystok 1935 skok wzwyż srebro Chorzów 1937 skok wzwyż brąz Poznań 1939 trójskok Halowe mistrzostwa Polski srebro Przemyśl 1934 skok wzwyż srebro Przemyśl 1937 skok wzwyż brąz Poznań 1938 trójskok

Wilhelm Chmiel, ps. Razemowski (ur. 16 grudnia 1911 w Mysłowicach, zm. 10 stycznia 1993 w Zabrzu) – polski lekkoatleta, specjalizujący się w skoku wzwyż i trójskoku.

Absolwent Miejskiej Szkoły Handlowej (1931) i Dywizyjnego Kursu Podchorążych Rezerwy przy 73 Pułku Piechoty w Katowicach. Z zawodu księgowy.

Po wybuchu II wojny światowej uczestniczył w kampanii wrześniowej jako dowódca centrali telefonicznej przy sztabie operacyjnym w kompanii łączności 23 Dywizji Piechoty. Po klęsce wrześniowej pracował jako robotnik kolejowy w Katowicach (1940–1943). W lipcu 1943 r. wcielony do Wehrmachtu we Francji jako telefonista w 148 kompanii łączności. Pół roku później trafił w szeregi partyzantki francuskiej, skąd przerzucono go do jednostki polskiej w Algierze. Walczył w kampanii włoskiej.

Reprezentant Sokoła Katowice (1929), Pogoni Katowice (1930–1935), KPW Katowice (1935–1939), ponownie Pogoni Katowice (1945–1947), Zjednoczenia Zabrze (1947–1948) i Górnika Zabrze (1949).

Siedmiokrotny reprezentant Polski w meczach międzypaństwowych (1931–1937), z jednym indywidualnym zwycięstwem w dorobku.

Rekordzista Polski w skoku wzwyż z wynikiem 1,83 m, ustanowionym 30 sierpnia 1931 r. w Królewskiej Hucie.

• Mistrzostwa Polski seniorów w lekkoatletyce
  • Królewska Huta 1931 – złoty medal w skoku wzwyż
  • Bydgoszcz 1933 – 4. miejsce w skoku wzwyż
  • Poznań 1934 – 4. miejsce w skoku wzwyż
  • Białystok 1935 – srebrny medal w skoku wzwyż
  • Chorzów 1937 – srebrny medal w skoku wzwyż, 4. miejsce w trójskoku
  • Warszawa 1938 – 6. miejsce w skoku w dal i trójskoku
  • Poznań 1939 – brązowy medal w trójskoku
  • Poznań 1948 – 5. miejsce w biegu na 110 m przez płotki, 6. miejsce w trójskoku
  • Gdańsk 1949 – 6. miejsce w trójskoku
• Halowe mistrzostwa Polski seniorów w lekkoatletyce
  • Przemyśl 1933 – 4. miejsce w skoku wzwyż
  • Przemyśl 1934 – srebrny medal w skoku wzwyż
  • Przemyśl 1936 – 4. miejsce w skoku wzwyż
  • Przemyśl 1937 – srebrny medal w skoku wzwyż
  • Poznań 1938 – brązowy medal w trójskoku

Po uzyskaniu 31 grudnia 1936 r. tytułu instruktora lekkoatletyki, w latach 1936–1938 pełnił funkcję asystenta trenera Antoniego Cejzika, a w latach 1936–1939 trenera Śląskiego Okręgowego Związku Lekkiej Atletyki, KPW Katowice oraz KS Stadion Chorzów. W 1951 r. ukończył kurs unifikacyjny trenera II klasy w Poznaniu, równolegle trenując na obozach przedolimpijskich (1947–1960).

Mąż lekkoatletki Jadwigi Głodniok (ur. 1 września 1919).

• Henryk Kurzyński: Indeks polskich lekkoatletów startujących w latach 1920-1939. Komisja Statystyczna PZLA, 2025.