Zadnie Jatki

Zadnie Jatki
Zadné Jatky
	; Zadnie Jatki widziane z Doliny Przednich Koperszadów
Państwo	Słowacja
Położenie	powiat Poprad
Pasmo	Tatry, Karpaty
Wysokość	2020 m n.p.m.
Wybitność	84 m
	Położenie na mapie Tatr Zadnie Jatki
	Położenie na mapie Karpat Zadnie Jatki
	49°14′15″N 20°13′55″E/49,237500 20,231944
	Multimedia w Wikimedia Commons

Zadnie Jatki (niem. Hintere Fleischbank, słow. Zadné Jatky, węg. Hátsó-Mészárszék^[1]) – dwuwierzchołkowy szczyt znajdujący się w Tatrach Bielskich na Słowacji w ich głównej grani. Zadnie Jatki są najwyższym punktem zachodniej części tej grani^[2].

Zadnie Jatki są pierwszym od zachodu szczytem trzykilometrowej grani Bielskich Jatek (Jatky), w której dalej na wschód znajdują się Pośrednie Jatki i Skrajne Jatki (Przednie Jatki)^[3].

Szczyt od Szalonego Wierchu oddzielony jest wyraźną, trawiastą Szaloną Przełęczą (Sedlo pod Hlúpym, 1936 m). Zadnie Jatki mają dwa wierzchołki. Zachodni wierzchołek ma 2020 m n.p.m. i jest czwartym co do wysokości szczytem w paśmie Tatr Bielskich. Wierzchołek wschodni znajduje się około 800 m na wschód od niego i osiąga 1984 m. Pomiędzy wierzchołkami nie ma wyraźnych obniżeń. Dalej na wschód znajduje się niewybitna Przełączka nad Wielkim Koszarem (1950 m), oddzielająca szczyt od trawiastego grzbietu Pośrednich Jatek^[3].

W obu wierzchołkach Zadnich Jatek od grani głównej odchodzą boczne odnogi:

w wierzchołku zachodnim rozpoczyna się długi północny grzbiet opadający w kierunku Zdziaru i oddzielający Dolinę do Regli od Doliny Kępy. Kolejno znajdują się w nim: Kozi Klin, Szalona Szczerbina, Szalona Turnia, Przechód za Łasztowicą, Łasztowica, Opalone Siodło, Opalona Turnia, Bednarski Regiel^[4].
we wschodnim, niższym wierzchołku również odgałęzia się północny wyraźny Zadni Diabli Grzbiet. Rozdziela on Dolinę Kępy na zachodzie i wyższe piętra Doliny pod Koszary na wschodzie. Mniej więcej w połowie długości grzbiet rozdwaja się w wierzchołku Turni nad Jaworzynką (Gaflovka, 1626 m) na odnogi obejmujące dolinę Jaworzynkę Bielską^[4].

Na południową stronę obydwa szczyty Zadnich Jatek opadają na Bielską Rówień w Dolinie Przednich Koperszadów. Ich górna część jest skalista, również ich międzywierzchołkowa grań tworzy ścianki o wysokości do 30 m. Spod głównego wierzchołka Zadnich Jatek do Doliny Przednich Koperszadów opada jedna z gałęzi Szalonego Żlebu. Do doliny tej opadają także dwa równoleggłe żleby spod grani międzywierzchołkowej. Poniżej skalnych podwierzchołkowych ścianek zbocze opadające z Zadnich Jatek do Doliny Przednich Koperszadów jest umiarkowanie strome, górą trawiaste, niżej porośnięte kosodrzewiną^[4].

Zadnie Jatki mają bogatą florę. W północnym zboczu Zadnich Jatek, na wysokości ok. 2000 m n.p.m., znajduje się niewielka jaskinia – Capia Dziura (Kamzíčia jaskyňa). Ma ona ok. 47 m długości. Jej nazwa pochodzi od kozic, dla których jej korytarz służy jako schronienie^[3].

Zadnie Jatki, podobnie jak cały grzbiet Jatek, położone są na terenie ścisłego rezerwatu. Prowadzący granią szlak Magistrali Tatrzańskiej został zamknięty w 1978 r.^[5]

Widok z Mąkowej Polany
Widok z Jagnięcego Szczytu
Widok od południowej strony
Widok z Bielskiej Równi
Widok na Zadnie Jatki z Rysów

Przypisy

↑ Czterojęzyczny słownik nazw geograficznych. Tatry Bielskie [online] [dostęp 2020-02-01] .
↑ Tatry Wysokie i Tatry Bielskie słowackie i polskie. Mapa turystyczna 1:25 000, Warszawa: Wydawnictwo Kartograficzne Polkart Anna Siwicka, 2006, ISBN 83-87873-26-8.
↑ ^a ^b ^c Grzegorz Barczyk, Ryszard Jakubowski (red.), Adam Piechowski, Grażyna Żurawska, Bedeker tatrzański, Warszawa: Wydawnictwo Naukowe PWN, 2000, ISBN 83-01-13184-5.
↑ ^a ^b ^c Władysław Cywiński, Tatry Bielskie, część wschodnia. Przewodnik szczegółowy, tom 5, Poronin: Wydawnictwo Górskie, 1997, ISBN 83-7104-011-3.
↑ Witold Henryk Paryski, Zofia Radwańska-Paryska, Wielka encyklopedia tatrzańska, Poronin: Wydawnictwo Górskie, 2004, ISBN 83-7104-009-1.

[slownik-1] Czterojęzyczny słownik nazw geograficznych. Tatry Bielskie [online] [dostęp 2020-02-01] .

[polkart-2] Tatry Wysokie i Tatry Bielskie słowackie i polskie. Mapa turystyczna 1:25 000, Warszawa: Wydawnictwo Kartograficzne Polkart Anna Siwicka, 2006, ISBN 83-87873-26-8.

[bedeker-3] Grzegorz Barczyk, Ryszard Jakubowski (red.), Adam Piechowski, Grażyna Żurawska, Bedeker tatrzański, Warszawa: Wydawnictwo Naukowe PWN, 2000, ISBN 83-01-13184-5.

[cw-4] Władysław Cywiński, Tatry Bielskie, część wschodnia. Przewodnik szczegółowy, tom 5, Poronin: Wydawnictwo Górskie, 1997, ISBN 83-7104-011-3.

[wet-5] Witold Henryk Paryski, Zofia Radwańska-Paryska, Wielka encyklopedia tatrzańska, Poronin: Wydawnictwo Górskie, 2004, ISBN 83-7104-009-1.

[1]

[2]

[3]

[4]

[5]

Tatry Wysokie	1. Gerlach (2655 m) 2. Łomnica (2633 m) 3. Lodowy Szczyt (2628 m) 4. Durny Szczyt (2622 m) 5. Wysoka (2559 m) 6. Kieżmarski Szczyt (2558 m) 7. Kończysta (2537 m) 8. Baranie Rogi (2530 m) 9. Rysy (2501 m) 10. Krywań (2495 m)
Tatry Zachodnie	1. Bystra (2248 m) 2. Raczkowa Czuba (2194 m) 3. Baraniec (2182 m) 4. Banówka (2178 m) 5. Starorobociański Wierch (2176 m) 6. Hruba Kopa (2168 m) 7. Pachoł (2166 m) 8. Zadnia Kopa (2163 m) 9. Trzy Kopy (2150 m) 10. Szczerbawy (2149 m)
Tatry Bielskie	1. Hawrań (2152 m) 2. Płaczliwa Skała (2142 m) 3. Szalony Wierch (2061 m) 4. Zadnie Jatki (2020 m) 5. Skrajne Jatki (2012 m) 6. Nowy Wierch (2009 m)