| |
| Właściwości chemiczne i fizyczne | |
| Skład chemiczny |
krzemian wapnia, magnezu, żelaza i mniejszych ilości innych pierwiastków |
|---|---|
| Twardość w skali Mohsa |
5,5–6[1] |
| Przełam |
nierówny/nieregularny, półmuszlowy[1] |
| Łupliwość |
wyraźna[1] |
| Pokrój kryształu |
pryzmatyczny[1] |
| Układ krystalograficzny |
jednoskośny[1] |
| Klasa krystalograficzna |
pryzmatyczna[1] |
| Właściwości mechaniczne |
kruchy[1] |
| Gęstość |
3,2–3,5 g/cm³ |
| Właściwości optyczne | |
| Barwa |
zielona, czarna, brązowa |
| Rysa |
biała |
| Połysk |
szklisty, woskowy |
| Współczynnik załamania |
1,680–1,774 (dwuosiowy)[1] |
| Inne |
dwójłomność: 0,032[1] dyspersja (optyka): słaba do wyraźnej[1] |
| Dodatkowe dane | |
| Klasyfikacja Strunza |
9.DA.15[1] |
Augit – minerał z gromady krzemianów zaliczany do grupy piroksenów. Minerał pospolity i szeroko rozpowszechniony.
Nazwa pochodzi od gr. auge = blask i nawiązuje do silnego, szklistego połysku tego minerału.
Tworzy skupienia ziarniste, zbite, impregnacje i pojedyncze, nieforemne ziarna. Jego kryształy są najczęściej krótkosłupowe o niemal kwadratowym lub ośmiokątnym obrysie. Często spotyka się zbliźniaczenia. Duże skupienia mają zazwyczaj kolor czarny, a małe zielonkawy do brązowego. Jest kruchy, przeświecający, tworzy kryształy mieszane z wieloma piroksenami. Niekiedy zawiera większe ilości pierwiastków np. tytanu (augit egirynowy), chromu (a. chromowy), żelaza (a. bazaltowy), magnezu (diallag), wapnia (fassait), manganu i niklu.
Wzór chemiczny podawany jest różnie:
Szeroko rozpowszechniony składnik skał magmowych bogatych w magnez i żelazo (zasadowych). Okazy znajdowane są w skałach wulkanicznych (lawy Wezuwiusza). Obecny także w meteorytach. Towarzyszą mu najczęściej kalcyt, tytanit, fluorapatyt, epidot, haüyn, apatyt, magentyt, prehnit oraz hematyt[1].
Miejsca występowania: Niemcy – Kaiserstuh, Czechy – Boreslav, Francja – Owrenia, Włochy – wulkan Stromboli na Wyspach Liparyjskich.
Piękne kryształy znaleziono w skałach wulkanicznych jeziora Laacher w G. Eifel w Niemczech.
W Polsce występuje powszechnie na Dolnym Śląsku (w bazaltach, melafirach, diabazach i gabrach). Nawiercono go w okolicach Suwałk oraz na Wyżynie Krakowsko-Wieluńskiej (okolice Zawiercia, Myszkowa, Mrzygłodu).
