| Data i miejsce urodzenia |
2 lutego 1902 | ||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Data i miejsce śmierci |
3 lutego 1969 | ||||||
| Wzrost |
185 cm | ||||||
| Dorobek medalowy | |||||||
| |||||||
Commodore Shelton „Com” Cochran (ur. 2 lutego 1902 w Richton w Missisipi, zm. 3 lutego 1969 w San Francisco[1]) – amerykański lekkoatleta, sprinter, mistrz olimpijski z 1924.
Studiował na Mississippi State University. Zdobył wówczas dwa tytuły akademickiego mistrza Stanów Zjednoczonych (NCAA) w biegu na 440 jardów w 1922 i 1923[2]. Wystąpił w sztafecie 4 × 400 metrów na igrzyskach olimpijskich w 1924 w Paryżu, która zdobyła tam złoty medal ustanawiając wynikiem 3:16,0 rekord świata w tej konkurencji (Amerykanie biegli w składzie: Cochran, William Stevenson, Oliver MacDonald i Alan Helffrich)[1][3].
Później był trenerem. Trenował m.in. swojego brata Roya Cochrana, który zdobył złote medale na igrzyskach olimpijskich w 1948 w Londynie w biegu na 400 metrów przez płotki i w sztafecie 4 × 400 metrów[4].
Rekordy życiowe Cochrana[5]:
| Konkurencja | Data i miejsce | Wynik |
|---|---|---|
| bieg na 400 metrów | 17 maja 1924, Palo Alto | 48,7 |