Jacek Chmielnik w 2006 roku | |
| Data i miejsce urodzenia |
31 stycznia 1953 |
|---|---|
| Data i miejsce śmierci |
22 sierpnia 2007 |
| Zawód |
aktor, dramaturg, |
| Współmałżonek |
Wanda Chmielnik |
| Lata aktywności |
1974–2007 |
| Odznaczenia | |

Jacek Chmielnik (ur. 31 stycznia 1953 w Łodzi, zm. 22 sierpnia 2007 w Suchawie) – polski aktor, reżyser teatralny, dramaturg i prezenter telewizyjny.
Urodził się i wychował w Łodzi. Jego imię wybrała ciotka Hiacynta (zmarła krótko po jego narodzeniu), która była przełożoną sióstr elżbietanek w Bytomiu-Bobrku[2]. Uczęszczał do III LO im. Tadeusza Kościuszki[3][4]. W 1975 ukończył studia na Wydziale Aktorskim PWSFTviT w Łodzi[5][6]. Jego opiekunem był wówczas Jan Machulski. W spektaklu studenckim Popiół i diament Jerzego Andrzejewskiego (1974) w reż. Jana Maciejowskiego wystąpił w roli Janusza Kotowicza. Na czwartym roku studiów zagrał Gustawa w przedstawieniu dyplomowym Śluby panieńskie Aleksandra Fredry i Tartaliana w spektaklu Turandot. Księżniczka chińska Carla Gozziego w reż. Waldemara Wilhelma (1974), gdzie napisał teksty piosenek.
W 1975 debiutował w roli wyznawcy działacza społecznego w sztuce Panna Tutli-Putli Witkacego w reż. Janusza Warmińskiego na scenie warszawskiego Teatru Ateneum[7], gdzie grał w latach 1975–1977. Był związany z teatrami: im. Wojciecha Bogusławskiego w Kaliszu (1977–1978), Polskim w Poznaniu (1981–1982), im. Stefana Jaracza (1978–1981) i im. Juliusza Słowackiego w Krakowie (1982–1991). Grywał także w teatrach w Białymstoku, Chorzowie, Kielcach, Gliwicach, Elblągu i Wrocławiu.
W 1978 debiutował jako reżyser i scenarzysta spektaklu Ptaki niedorosłe Krzysztofa Kamila Baczyńskiego w Teatrze im. Wojciecha Bogusławskiego w Kaliszu za dyrekcji Waldemara Wilhelma. Współpracował sporadycznie z Zespołem MW 2[8]. W 1980 został uhonorowany nagrodą specjalną Ministra Kultury i Sztuki za realizację Kwartetu dla czterech aktorów Bogusława Schaeffera na XV Ogólnopolskim Przeglądzie Teatrów Małych Form w Szczecinie. W 1987 dostał wyróżnienie jury VIII Przeglądu Piosenki Aktorskiej we Wrocławiu za „Krajowy blues” z własnym tekstem i muzyką oraz za jeden z utworów ze swojej pierwszej sztuki teatralnej Wiosna w ZOO, napisanej w 1983.
Był także dramaturgiem. W 1986 jako autor komedii Romanca w Teatrze im. Juliusza Słowackiego w Krakowie otrzymał nagrodę za „bezpretensjonalną propozycję teatru autorskiego” na XXV Festiwalu Polskich Sztuk Współczesnych we Wrocławiu[9]. Miał na koncie 18 realizacji na polskich scenach i trzy za granicą[9]. W latach 1986–96 Romanca była najczęściej wystawianą polską sztuką współczesną[9][10].
W latach 1993–1996 pełnił stanowisko dyrektora Teatru Nowego w Łodzi[5][9]. W 1994 łódzcy recenzenci teatralni przyznali Jackowi Chmielnikowi „Nadzwyczajną Czarną Maskę” za utrzymywanie niskiego poziomu w Teatrze Nowym, którego był dyrektorem[11], a rok później w 1995 otrzymał „Złotą Maskę”, wyróżnienie łódzkich recenzentów teatralnych za najlepszą rolę męską – Piłsudskiego w Dyktatorze Zenona Janusza Michalskiego w jego reżyserii w Teatrze Nowym w Łodzi[11].
Od 1997 zajmował się przede wszystkim reżyserowaniem spektakli teatralnych; w Teatrze Muzycznym w Gliwicach – zrealizował operę Cyrulik sewilski, musical Grają naszą piosenkę oraz operetki – Zemsta nietoperza i Kwiat Hawaii. W 2003 w Teatrze Muzycznym w Gliwicach wystąpił w musicalu Hello, Dolly! jako Horacy Vandergelder[12][13]. Pracował też jako reżyser w łódzkim Teatrze Powszechnym[5]. W 2006 był reżyserem swojej sztuki Psychoterapia czyli sex w życiu człowieka we Wrocławskim Teatrze Komedia.
Swoją karierę przed kamerami zaczynał od mało znaczących epizodów w serialach Ile jest życia (1974) i Polskie drogi (1977). Rozpoznawalność wśród szerszej publiczności zdobył dzięki występom w kultowych komediach Juliusza Machulskiego: Vabank (1981) i sequelu Vabank II, czyli riposta (1984) w roli niedoświadczonego złodzieja Moksa oraz Kingsajz (1987) w roli Ola Jedliny[14]. W teledysku grupy Kombi do utworu „Black & White” (1985) w reż. Juliusza Machulskiego pojawił się w roli gwałtownego nupturienta, niedoszłego małżonka Karoliny Wajdy[14].
Wystąpił w dwóch ekranizacjach powieści w reżyserii Zbigniewa Kuźminskiego – w roli birbanta i utracjusza, Zygmunta Korczyńskiego, rodzinnego odszczepieńca i zaprzańca, który porzucił ojcowiznę i narodową tradycję w Nad Niemnem (1987) Elizy Orzeszkowej i w roli hrabiego Wentzela, zniemczonego dziedzica, który pod wpływem miłości zostaje polskim patriotą w Między ustami a brzegiem pucharu (1987) Marii Rodziewiczówny[14]. Był gospodarzem teleturnieju TVP1 Kochamy polskie seriale (2000–2004)[15].

Był żonaty z Wandą[7]. Mieli dwoje dzieci: córkę Julię (ur. 16 kwietnia 1981 w Łodzi) – dyrygentkę, trenerkę dykcji i śpiewu, która m.in. przygotowywała wokalnie uczestników programu Twoja twarz brzmi znajomo[16], i syna Igora (ur. 8 października 1986 w Krakowie), który został aktorem[15][7].
Zmarł 22 sierpnia 2007[17] wskutek porażenia prądem z wadliwej instalacji elektrycznej w piwnicy obok swojego domku letniskowego w Suchawie koło Włodawy[15]. Miał 54 lata. 28 sierpnia 2007 jego prochy spoczęły na cmentarzu komunalnym Zarzew w Łodzi (kwatera XV, rząd 18, grób 31)[3][18].
| Rok | Film | Rola | Reżyser |
|---|---|---|---|
| 1974 | Ile jest życia | student (odc. 2) | Zbigniew Kuźmiński |
| pan młody w urzędzie stanu cywilnego (odc. 9) | |||
| 1977 | Polskie drogi | Mureńko (odc. 7) | Janusz Morgenstern |
| 1981 | Vabank | „Moks” | Juliusz Machulski |
| 1984 | Vabank II, czyli riposta | „Moks” / śpiewak z jazzbandu | |
| 1985 | „Black and White” (teledysk zespołu Kombi) | nupturient (w roli niedoszłej małżonki Karolina Wajda) | |
| 1985 | Zaproszenie | młody lekarz | Wanda Jakubowska |
| 1986 | Nad Niemnem | Zygmunt Korczyński | Zbigniew Kuźmiński, Karol Chodura, Maria Burdecka |
| Nad Niemnem | |||
| 1987 | Między ustami a brzegiem pucharu | hrabia Wentzel Croy-Dulmen | Zbigniew Kuźmiński |
| Kingsajz | Olo Jedlina | Juliusz Machulski | |
| 1988 | Przyjaciele wesołego diabła | Makary Mak | Jerzy Łukaszewicz |
| Kolory kochania | Władysław Orkan / Franek Rakoczy | Wanda Jakubowska | |
| Bliskie spotkania z wesołym diabłem | Makary Mak | Jerzy Łukaszewicz | |
| 1994–1997 | Kasztaniaki | narrator (głos) | Dariusz Zawilski, Wojciech Gierłowski, Krystyna Kulczycka,
Stanisław Kucner, Krystyna Raczkiewicz |
| 2000 | Na dobre i na złe | Zbigniew Tarczyński (odc. 29) | Piotr Wereśniak |
| 2001 | Marszałek Piłsudski | brat rotmistrza Stanisława Radziwiłła (odc. 5) | Andrzej Trzos-Rastawiecki |
| Lokatorzy | pan Kurzępa (odc. 34) | Feridun Erol | |
| Świat według Kiepskich | dziennikarz pisma „O ja cież piernicze” Stasio (odc. 108) | Okił Khamidov | |
| 2002–2007 | Samo życie | Wiktor Wojdat | |
| 2003 | Rodzina zastępcza | Michał „Misiek” (odc. 150) | Anna Hałasińska |
| 2005 | Szanse finanse | Bartek | Łukasz Rybarski |
| Lokatorzy | ojciec Małgosi (odc. 224-225) | Andrzej Kostenko | |
| 2005–2006 | Warto kochać | Piotr |