|
| |||||||||||||
| |||||||||||||
| Ogólne informacje | |||||||||||||
| Charakterystyka fizyczna | |||||||||||||
| biały proszek[1] | |||||||||||||
| Wzór Hilla |
C7H5KO2 | ||||||||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Inne wzory |
C6H5COOK | ||||||||||||
| Masa molowa |
160,21 g/mol | ||||||||||||
| Identyfikacja | |||||||||||||
| Numer CAS | |||||||||||||
| PubChem | |||||||||||||
| |||||||||||||
| |||||||||||||
| |||||||||||||
| |||||||||||||
| Jeżeli nie podano inaczej, dane dotyczą stanu standardowego (25 °C, 1000 hPa) | |||||||||||||
Benzoesan potasu (E212) – organiczny związek chemiczny, sól potasowa kwasu benzoesowego[3], hamuje rozwój pleśni, drożdży i niektórych bakterii. Najlepiej działa w niskim pH.
Benzoesan potasu jest używany jako konserwant do dżemów, produktów do smarowania pieczywa, produktów z chili oraz lukrowanych wiśni. Poza przemysłem spożywczym stosuje się go jako dodatek do niektórych kosmetyków[3].
Jest dopuszczony do użytku w Kanadzie, Unii Europejskiej i Stanach Zjednoczonych[4].
U niektórych osób benzoesan potasu może wywoływać reakcje alergiczne, a także astmę, pokrzywkę oraz egzemę (wypryski). Związek ten działa drażniąco na błonę śluzową żołądka. Nie powinny go spożywać osoby uczulone na aspirynę[3].